“Orlęta – obrona cmentarza” – obraz Wojciecha Kossaka, 1926. Fot. Wikimedia Commons
1942 – zmarł Wojciech Kossak – wybitny polski malarz, przedstawiciel nurtu historyczno – batalistycznego i patriotycznego.
Autor wielu obrazów przedstawiających wydarzenia z okresu wojen napoleońskich i Powstania Listopadowego, scenki rodzajowe, portrety i konie. Wraz z Janem Styką był współautorem Panoramy Racławickiej. Urodzony w 1856 r. Przeczytaj więcej o Wojciechu Kossaku.
1518 – wojna litewsko-moskiewska: wojska polsko-litewskie rozbiły Rosjan w bitwie pod Połockiem.
1678 – zmarł Andrzej Wiszowaty – polski filozof, kaznodzieja, poeta, ideolog braci polskich, urodzony w Filipowie w Wielkim Księstwie Litewskim w 1608 r.
1794 – Insurekcja Kościuszkowska: zwycięstwo powstańców w bitwie pod Sałatami.
1880 – urodził się Kazimierz Młodzianowski – polski malarz, polityk, minister, legionista, wojewoda poleski. Dowódca batalionu w walkach o Lwów w 1918 r. Zmarł w 1928 r.
1891 – urodził się Wacław Komarnicki – polski prawnik, polityk, minister, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Brał udział w wojnie polsko – bolszewickiej i w negocjacjach rozjemczych w Baranowiczach. W latach 1927–1939 był członkiem Koła Chrześcijańsko – Narodowego w Radzie Miasta Wilna. W rządzie na uchodźstwie był ministrem sprawiedliwości. Po II wojnie wykładał w Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Zmarł w 1954 r.
1921 – urodził się Zbigniew Przyrowski – polski dziennikarz, publicysta, popularyzator tematyki naukowo-technicznej. Ukończył Liceum Nauk Przyrodniczych im. Zygmunta Augusta w Wilnie. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Obwodu Wileńskiego AK. Zmarł w 2008 r.
1926 – we Lwowie urodził się Jacek Bocheński – polski pisarz, w latach 1997-1999 prezes Polskiego PEN Clubu.
1931 – w Balewiczach na Ziemi Nowogródzkiej urodził się Czesław Jaroszyński – polski aktor.
1964 – zmarła Wanda Wasilewska – polska pisarka, działaczka komunistyczna, kolaborantka sowiecka, wiceprzewodnicząca PKWN. Po 17 września 1939 r. przyjęła obywatelstwo radzieckie i zamieszkała we Lwowie, gdzie objęła faktyczne kierownictwo nad grupą polskich i ukraińskich komunistów. Zorganizowała pismo “Czerwony Sztandar” zamieszczając tam swoje artykuły. Uczestniczyła aktywnie w kampanii do sowieckich pseudowyborów z października 1939 r. (wybierano zgromadzenia Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi).
Na początku 1940 r. nominowano ją na funkcję członka Rady Najwyższej ZSRR z okręgu Lwów. We Lwowie została w 1940 r. dyrektorką Teatru Dramatycznego. Była zwolenniczką wcielenia Lwowa do ZSRR. Urodzona w 1905 r.
Kresy24.pl / Historyczne Kalendarium Kresowe – 29 lipca
