AI
Na początki listopada, we francuskim kościele doszło do bulwersującej kradzieży. Z jednej z kaplic zniknęła relikwia świętego Mikołaja. Zatrzymany mężczyzna przyznał się do kradzieży. Wyjaśnił, że nie chciał dopuścić do oddawania czci szczątkom, które uważał za przejaw bałwochwalstwa.
W miejscowości Saint-Nicolas-de-Port w Lotaryngii znajduje się imponująca gotycka bazylika, od stuleci będąca celem pielgrzymek. To właśnie tam przechowywane są relikwie świętego Mikołaja, biskupa Miry, którego postać stała się inspiracją dla współczesnego wizerunku Świętego Mikołaja.
W tym roku przygotowania do tradycyjnych grudniowych uroczystości zostały jednak zakłócone przez niezwykły incydent. Jak informuje Daily Mail, 2 listopada duchowni zgłosili policji zaginięcie niewielkiego fragmentu kości, relikwii świętego.
Szczątki znajdowały się w relikwiarzu umieszczonym pod figurą świętego w jednej z kaplic bazyliki. Złodziej rozbił szklaną gablotę i zabrał cenny przedmiot.
Policja szybko ustaliła tożsamość podejrzanego i zatrzymała sprawcę. Jego wyjaśnienia okazały się jednak jeszcze bardziej szokujące niż sam czyn. Przyznał, że po zabraniu relikwii spalił fragment kości, a następnie rozkruszył jego pozostałości.
Tłumaczył, że chciał w ten sposób zniszczyć przedmiot, którego kult uważał za przejaw fetyszyzmu i bałwochwalstwa. Dla parafii to nie tylko strata zabytkowego przedmiotu, ale przede wszystkim bolesny cios w religijną tradycję pielęgnowaną przez kolejne pokolenia wiernych.
Na szczęście pozostałe relikwie przechowywane w bazylice nie zostały naruszone. W jej skarbcu znajduje się jeszcze siedem fragmentów kości przypisywanych świętemu Mikołajowi. Jedna z najważniejszych pamiątek jest przechowywana w bogato zdobionym relikwiarzu w kształcie dłoni.
Skradziony fragment miał odrębną historię. Umieszczono go pod figurą świętego na początku XXI wieku. Relikwia była związana z wielowiekową tradycją pielgrzymkową. Według przekazów w 1098 roku francuski rycerz Aubert de Varangéville przywiózł ją z włoskiego Bari do Lotaryngii. Miała pochodzić z palca prawej ręki świętego Mikołaja.
Święty Mikołaj żył na przełomie III i IV wieku. Był biskupem Miry, miasta położonego na terenie dzisiejszej Turcji. Prawdopodobnie zmarł 6 grudnia 334 roku i został pochowany w Mirze. W średniowieczu jego wpływ był ogromny w całym chrześcijaństwie, zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Przypisywano mu liczne cuda. W 1087 roku, w obliczu groźby inwazji muzułmańskiej, włoscy żeglarze zabrali ciało Świętego Mikołaja do Bari w Apulii we Włoszech. W 1098 roku Karol Aubert, znany również jako Karol z Varengéville, rycerz z Lotaryngii powracający z krucjat, przywiózł relikwię (kość palca) Świętego Mikołaja z Bari do swojego domu w Port, mieście handlowym i porcie rzecznym nad rzeką Meurthe, na południe od Nancy.
Relikwia świętego Mikołaja natychmiast stała się źródłem cudów, uzasadniając budowę pierwszego kościoła. Święty Mikołaj został patronem Lotaryngii. Po zwycięstwie Lotaryńczyków nad Burgundami w 1477 roku, które zapoczątkowało niepodległość Księstwa Lotaryngii, René II Lotaryński zbudował okazałą, ekstrawagancką bazylikę, bardzo wysoką, aby pomieścić liczne pielgrzymki. Bazylika została konsekrowana w 1560 roku. Od tego czasu książęta i inne ważne osobistości Lotaryngii, a także książęta i królowie Francji, kolejno zwracali się o opiekę do świętego Mikołaja.
Chrześcijańska tradycja przedstawia naszego ulubionego swiętego jako człowieka niezwykle hojnego, który pomagał ubogim i obdarowywał potrzebujących, często pozostając anonimowym.
Do dziś do Saint-Nicolas-de-Port ściągają pielgrzymi, a 6 grudnia mieszkańcy obchodzą dzień patrona. W przeddzień święta, 5 grudnia, ulicami miasta przejdzie tradycyjna procesja z pochodniami. Ale szczególnie wymowny jest moment, w którym doszło do profanacji, zaledwie kilka tygodni przed 6 grudnia, kiedy przypada dzień świętego Mikołaja, jedno z najważniejszych świąt religijnych i kulturowych w Lotaryngii, całej Francji, Belgii oraz wielu krajach Europy Północnej.
