Sierżant Stanisław Chmielewski s. Antoniego urodził się w 1900 r., w m. Bargłów na Białostocczyźnie.
Żona Konstancja Chmielewska z d. Józefowicz herbu Leliwa pochodziła z majątku Janowszczyzna k. Olkowicz na Wileńszczyźnie. Podczas I wojny światowej był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Augustowskiem, i brał udział w zwycięskim powstaniu sejneńskim. Ranny pod Kijowem w wojnie z bolszewikami w 1920 r., odznaczony Krzyżem Walecznych przez Komendanta Józefa Piłsudskiego.
W niepodległej Polsce, w 1924 r., wstąpił się do służby w Korpusie Ochrony Pogranicza. Był dowódcą strażnicy KOP Soczewki w 1 Batalionie Budsław, 1 kompanii granicznej Olkowicze na Wileńszczyźnie.
W dniu 17 września 1939 r., bohatersko bronił strażnicy przed atakującymi sowietami. Po ucieczce z niewoli, w dniu 20 września 1939 r., dotarł do majątku żony w Janowszczyźnie. Zadenuncjonowany i aresztowany przez sowietów w grudniu 1939 r., znalazł się w więzieniu w Mińsku Białoruskim. W kwietniu 1940 r., przesłał do żony jedyny list, i od tamtego czasy wszelki ślad zaginął.
W 1996 r., władze białoruskie przekazały rodzinie dokument – „archiwnaja sprawka”, w którym poinformowały, że w dniu 17 kwietnia 1940 r. przeciwko sierż. Stanisławowi Chmielewskiemu, zakończono śledztwo, a materiały przekazano organom NKWD. Nazwisko sierż. Stanisława Chmielewskiego znajduje się na tzw. „Liście Białoruskiej”.
Żona Konstancja Chmielewska c. Włodzimierza, z synami Edmundem rocznik 1931, i Stanisławem rocznik 1932, była zesłana przez władze sowieckie do m. Chersonka Łozowskiego Rejonu, Pawłodarskiej Obłasti. Z zesłania powrócili w lutym 1946 roku.
„Gdzie przytuliła Ciebie ziemia mój Pradziadku sierż. Stanisławie Chmielewski ?” Opracowano we współpracy z prawnuczkiem Andrzejem Chmielewskim.
Stanisław Karlik
