Uroczystość w Hryniewiczach. Fot: grodnensis.by
Wśród ciszy starych dębów i wspomnień dawno minionych lat, w Hryniewiczach na Grodzieńszczyźnie znów wybrzmiała modlitwa.
Uroczystość w Hryniewiczach. Fot: grodnensis.by
24 czerwca, w uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Hryniewiczach przy ruinach dawnego kościoła, który przez lata nosił jego wezwanie i był ważnym punktem życia religijnego lokalnej wspólnoty odprawiono Mszę świętą. Przybyły tłumy wiernych, by na chwilę zatrzymać czas i wrócić do miejsca, które dla wielu wciąż pozostaje duchowym domem. Przyjechali z parafii św. Stanisława Kostki w Wołkowysku oraz z okolicznych miejscowości. Dla wielu z nich był to powrót do wspomnień, rodzinnych historii i modlitw ich przodków.
Miejsce liturgii przygotowano z niezwykłą troską i szacunkiem dla tradycji. Wśród polnych kwiatów i ziół znalazł się kosz kwitnącego dziurawca – rośliny od pokoleń związanej z tą uroczystością i symbolicznie niosącej światło letniego przesilenia oraz Bożego błogosławieństwa.
Przed Mszą wierni mogli przystąpić do spowiedzi, która odbywała się w cieniu starych dębów – świadków dawnych czasów, gdy świątynia tętniła życiem, a jej dzwony wyznaczały rytm codzienności.
Uroczystość w Hryniewiczach. Fot: grodnensis.by
Sama Eucharystia miała szczególnie poruszający charakter. W miejscu, gdzie dziś pozostały jedynie mury i wspomnienia, modlitwa zdawała się brzmieć inaczej – ciszej, głębiej, jakby niosła w sobie głosy tych, którzy kiedyś modlili się tu przed laty.
Jednym z najbardziej wzruszających momentów była obecność pana Tadeusza, ochrzczonego w tym kościele w 1931 roku. Jego świadectwo dla wielu stało się żywym znakiem ciągłości – mostem między tym, co było, a tym, co wciąż trwa w ludzkiej pamięci.
Po zakończeniu Mszy odbył się tradycyjny obrzęd błogosławieństwa ziół i kwiatów. W lokalnej tradycji są one symbolem Bożej dobroci, opieki i wdzięczności za dar stworzenia.
Następnie wierni spotkali się przy wspólnym stole – w prostej, serdecznej atmosferze, dzielono się wspomnieniami.
Na pamiątkę tego dnia każdy chętny otrzymał gałązkę dziurawca – cichy symbol święta, wiary i pamięci.
