Modlitwa w ruinach kościoła na terenie nieistniejącej wsi Hucisko w obwodzie lwowskim za pomordowanych przez Ukraińską Powstańczą Armię
Fot. Aleksander Kuśnierz/„Nowy Kurier Galicyjski”
11 lipca – w dniu 80 rocznicy „Krwawej Niedzieli” na Wołyniu, symbolicznej daty upamiętniającej zbrodnie dokonane przez Ukraińską Powstańczą Armię – pracownicy Konsulatu Generalnego RP we Lwowie wraz z przedstawicielami Lwowskiej Obwodowej Administracji Wojskowej złożyli kwiaty i zapalili znicze w ruinach kościoła na terenie nieistniejącej już wsi Hucisko w obwodzie lwowskim.
Do tragedii w Hucisku doszło12 kwietnia 1944 roku, ofiarą zbrodni dokonanej przez oddział UPA padło ponad 100 osób narodowości polskiej. Ci, którym udało się przeżyć, znalazły schronienie się w pobliskich miejscowościach lub we Lwowie. Większość ocalonych wyjechała do Polski w 1945 roku.
Jak informuje red. Aleksander Kuśnierz („Nowy Kurier Galicyjski”) nieistniejąca wieś Hucisko jest jedynie przykładem tragicznych wydarzeń, które miały miejsce w latach 1943–1944. Jedyne co pozostało po wiosce to otoczone gęstym lasem ruiny kościoła. Nie ma żadnego śladu i informacji o tym, co tu się wydarzyło.
„To, że jesteśmy dzisiaj tutaj, to jest wyraz pamięci, wyraz tego, że pamiętamy o tych trudnych wydarzeniach, które się odbywały, chcemy przychodzić na ruiny tych miejsc, postawić kwiaty i znicze, chcemy pomodlić się za ofiary. To, co możemy zrobić to pomodlić się i pamiętać o nich”
– powiedział ks. Józef Nuckowski, proboszcz parafii pw. Św. Mikołaja w Bóbrce, który pod pamiątkowym krzyżem odmówił modlitwę za pomordowanych.
„Takich miejscowości jest dużo, dużo zostało zniszczonych w czasie II wojny światowej. Nie ma wioski, nie ma ludzi, ruiny kościoła, kościół niszczeje, drogi nie ma, padał deszcz i wszystko jest rozmyte. Jestem tu pierwszy raz, ale cieszę się, że pomodliliśmy się tu wspólnie i oddaliśmy hołd ludziom, którzy tu niewinnie zginęli”
– podzielił się swoimi przemyśleniami Zbigniew Pakosz z Towarzystwa Miłośników Dziedzictwa Kultury Polskiej „Zabytek”.
RES na podst. „Nowy Kurier Galicyjski”
