Zaświadczenie kapituły Krzyża Obrony Lwowa
Fot. Centralne Archiwum Wojskowe (Warszawa)
Leon Dąbrowiecki urodził się 23 maja 1880 roku w Brzozowie jako syn Antoniego i Antoniny z domu Błażewskiej.
Ukończył szkołę ludową, a następnie uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Krośnie; jako seminarzysta uczestniczył w działalności samokształceniowej. Po ukończeniu 2 kursów przerwał naukę. W 1900 roku został powołany do obowiązkowej służby w armii austriackiej i wcielony do 10 pułku piechoty.
Po odbyciu służby wstąpił w październiku 1902 roku do żandarmerii austriackiej i służył w niej do rozpadu Austro-Węgier, kończąc w tym czasie dwa kursy zawodowe. W końcowej fazie I wojny światowej był w stopniu wachmistrza komendantem posterunku w Brzuchowicach pod Lwowem.
1 listopada 1918 roku został przez Komendę Obrony Lwowa mianowany dowódcą lotnego oddziału żandarmerii polowej i w tej roli uczestniczył w walkach o Lwów (VIII Odcinek – „Rzęsna Polska”). Po odsunięciu frontu spod Lwowa ukończył kurs oficerów rachunkowych (wiosną 1919), po czym został mianowany oficerem kasowym Powiatowego Dowództwa Żandarmerii w Stryju w stopniu st. wachmistrza.
W wyniku unifikacji formacji policyjnych przeszedł automatycznie 1 grudnia 1919 roku do Policji Państwowej w stopniu aspiranta. Początkowo nadal służył w Komendzie Powiatowej w Stryju, a w kwietniu 1920 roku mianowano go kierownikiem Komisariatu w Stryju. Wiosną 1922 roku przeniesiony został na równorzędne stanowisko do Komisariatu w Kołomyi.
Już jesienią tego roku otrzymał nominację na kierownika pokuckiej ekspozytury Oddziału Informacyjnego z jednoczesnym przydziałem do służby śledczej. Na tym stanowisku został w 1924 roku awansowany do stopnia podkomisarza.
W listopadzie 1925 roku przeniesiono go z powrotem do służby mundurowej z jednoczesną nominacją na kierownika Komisariatu Granicznego Śniatyń-Załucze. Od października 1926 roku był p.o. komendanta powiatowego w Żydaczowie, a w grudniu 1927 roku otrzymał formalną nominację na to stanowisko.
Przeniesiony w październiku 1931 roku w stan nieczynny, a w kwietniu 1932 roku w stan spoczynku. Wkrótce po przejściu na emeryturę został wybrany na burmistrza Żydaczowa. Aresztowany przez NKWD w 1939, więziony był Stanisławowie. Zamordowany wiosną 1940 roku w Bykowni.
Odznaczony m.in.: Medalem 10-lecia Odzyskania Niepodległości, Medalem za Wojnę 1918-1921, Odznaką Honorową „Orlęta”.
RTR
