Partyzanci z Rakowa woj. wileńskie, ze Zgrupowania Stołpecko – Nalibockiego Armii Krajowej.
Od prawej: sierż. Czesław Dzudzewicz z 1 kompanii 78 Pułku Piechoty Strzelców Słuckich – ranny w walce z Sowietami w Kamieniu 14V1944 r., plut. Mikołaj Kasprowicz z 2/78, poległ w potyczce z Sowietami w Kulu 8 XII 1944, st. strz. Wacław Kosowicz z 2/78, poległ od niemieckiej kuli na Kielecczyźnie 5 XI 1944 r., kpr. Julian Pisarów z Rakowa “Juliś”…
Edward Bonarowski “Ostromir” w opracowaniu “Burza nad Dworcem Gdańskim” napisał: ” Dwaj z nich – to “bracia syjamscy” Bogdan i Czesław Nawroccy, wcale niepodobni do siebie, ale trzymający się razem.
Jeden z nich wysoki, solidnie zbudowany, młodzik kilkunastoletni, jedyny erkaemista w plutonie, pieścił tę swoją broń, codziennie ją czyścił i bawił się ładowaniem i rozładowywaniem talerzowego magazynka.
Teraz Nawroccy chwycili pustą skrzynkę i poszli przodem, a tuż za nimi dowódca grupy, plut. “Fab”. I stało się. Na ulicy Krasińskiego rozerwał się obok pocisk armatni. Jeden odłamek zerwał “Fabowi” (plut. Fabian Rafalski) kawał czaszki, drugi utkwił Bogdanowi Nawrockiemu w mózgu, a trzeci urwał Czesławowi nogę poniżej pachwiny.
“Fab” został przeniesiony na “Poniatówkę”, a nazajutrz odbył się jego pogrzeb. Bracia Nawroccy znaleźli się w szpitalu w Forcie Sokolnickiego, gdzie Bogdan po operacji mózgu umrze i też zostanie pochowany na “Poniatówce” (pochodził z Rakowa woj. wileńskie).
Czesław pozostanie do końca Powstania w szpitalu, gdzie przyplącze mu się jeszcze tężec. W tym miejscu wypada wyjaśnić, że Nawroccy wcale nie byli braćmi, tylko przyjaciółmi. Czesław Nawrocki to znany nam już z I – go natarcia na Dworzec Gdański erkaemista kompanii “Dana” Czesław Dzudzewicz, który w Kampinosie przyjął jako pseudonim nazwisko kolegi i w kompanii szturmowej uchodził za jego brata, o czym ja jako nowy jego dowódca nie wiedziałem. Na Żoliborzu trzymali się razem, aż jeden pocisk rozłaczył ich na zawsze” (strona nr 202).
Fot. z oprac. Adolfa Pilcha pt. Partyzanci trzech puszcz. Editions Spotkania 1992. Wykorzystano: Zygmunt Boradyn, “Niemen – rzeka niezgody.” Oficyna Wyd. RYTM, Warszawa 1999. Edward Bonarowski “Ostromir”, Burza nad Dworcem Gdańskim – w bój bez broni, Oficyna Wydawnicza Mireki 2014.
