Kościół franciszkański pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Wilnie
Fot. zw.lt/Bartosz Frątczak
Po 150 latach, znowu można podziwiać sklepienia w pełnej okazałości. Na sklepieniu nawy głównej kościoła franciszkańskiego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Wilnie przetrwały fragmenty osiemnastowiecznych malowideł przedstawieniowych i ornamentalnych wykonanych przez o. Franciszka Niemirowskiego, które – dzięki ofiarnej pracy konserwatorów – udało się pieczołowicie odnowić.
Świątynia ta to prawdopodobnie najstarszy kościół i klasztor w Wilnie, które od zawsze było związane z franciszkanami. Pochodzi z XV wieku, ale przez setki lat, w wyniku zniszczeń, pożarów i przebudów, zupełnie zmienił swój wygląd. Jego obecna architektura ukształtowana została w wieku XVIII.
W roku 1780 ojciec Franciszek Niemirowski wykonał malowidła na szczycie fasady kościoła oraz polichromię na jego sklepieniu, która przedstawiała 22 obrazy z życia św. Antoniego z Padwy. Niemirowski ozdobił również ściany kościoła malowidłami ze scenami z życia Matki Bożej i św. Franciszka, a w medalionach na filarach namalował postacie apostołów i świętych. Tłem do scen figuralnych była dekoracja rocaillowa i iluzjonistycznie namalowana architektura. Freski na sklepieniu w kościele franciszkańskim w Wilnie to jedyne zachowane, udokumentowane dzieło o. Franciszka Niemirowskiego.
Wnętrze kościoła franciszkańskiego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Wilnie po zakończeniu prac konserwatorskich
Fot. zw.lt/Bartosz Frątczak
Od 10 lat były prowadzone prace przy ich konserwacji i restauracji. W latach 2013–2015 skupiono się na pierwszym przęśle nawy głównej, nad chórem. W latach 2018–2022 działania objęły kolejne pięć przęseł nawy głównej. Aż wreszcie w roku 2023 wykonano ostatni etap prac – przy szóstym przęśle nawy głównej i sklepieniu prezbiterium. Prace objęły: usunięcie zabrudzeń, późniejszych przemalowań i pobiał, wzmocnienie pierwotnej warstwy malarskiej i podłoża, uzupełnienie spękań i ubytków, odsalanie, dezynfekcję, uzupełnienie warstwy malarskiej oraz częściową rekonstrukcję.
Prace nad renowacją malowideł zostały sfinansowane przez Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą „Polonika”.
RES na podst. Instytut „Polonika”; l24.lt
