Swietłana Aleksijewicz. Fot: Sergento/ pl. wikipedia.org
— Jestem przeciw, ale uważam, że to zjawisko przejściowe, spowodowane desperacją, a nie trwały trend. Przecież języki, które kolonizatorzy pozostawili w Afryce, stały się drogą do cywilizacji. I bardzo dobrze – mówi Swietłana Aleksijewicz, białoruska pisarka i laureatka Nagrody Nobla, pytana o odrzucenie przez Ukrainę języka rosyjskiego i dzieł pisanych w tym języku.
„Przecież języki, które kolonizatorzy zostawili w Afryce, stały się przepustką do cywilizacji. I dobrze” – dodaje.
Na ten wywiad, opublikowany w hiszpańskim El País, zwrócił uwagę dziennikarz Aleksandr Arsenow, udostępniając fragmenty na Facebooku. Jakie były reakcje? Burzliwe, ale podzielone.
„Trzeba być noblistką, żeby jednym zdaniem obrazić miliard ludzi, a drugim zapewnić sobie miejsce w bazie „Peacemaker” – ironizował jeden z użytkowników.
Niektórzy stanęli po stronie Aleksijewicz, inni nie szczędzili jej krytyki – przypominając, że sama pisze po rosyjsku i to właśnie te książki przyniosły jej światową sławę.
„To dotyczy wszystkiego, co powstało po rosyjsku – nawet tego, co piszą dysydenci. Ale przecież język wroga też trzeba znać, żeby się bronić” – zauważył ktoś w dyskusji.
Urodzona w 1948 Swiatłana Aleksijewicz odebrała w 2015 roku za swe reportaże literacką nagrodę Nobla. To ostatnie sprawiło, że jej głos zaczął być słyszalny dosyć szeroko. Niestety.
Autorka „Czasów Secondhand” zdążyła już na przykład poczęstować kuksańcem Polaków, oskarżając nas o antysemityzm.
Podczas spotkania na Brooklynie 12.06.2016 r. obciążyła Polaków odpowiedzialnością za zbrodnie na narodzie żydowskim. Co mówiła?
„Powiem wam więcej. Np. ci żołnierze z oddziałów karnych, które działały na terenie Białorusi, wszystkie były z Ukrainy. I co więcej, na Litwie i Łotwie Żydów zlikwidowano jeszcze zanim przyszli Niemcy. I wiecie, co Polska robiła z Żydami (…) Jeden z moich znajomych dziennikarzy z Polski napisał, co Polacy robili z Żydami. Polacy gorzej niż wszyscy inni odnosili się do Żydów. Księża mówili w kazaniach „Zabij Żyda!”.
Gdyby nie język, którym się posługuje, mogłaby śmiało publikować w pewnej gazecie, i nikt nie zauważyłby różnicy.
ba
