Fot. FinnishGovernment (Wikipedia), CC BY 2.0
NATO coraz poważniej rozważa zaostrzenie swojego podejścia wobec rosyjskich działań hybrydowych, obejmujących cyberataki, sabotaż czy naruszenia przestrzeni powietrznej. Wypowiedzi admirała Giuseppe Cavo Dragone, szefa Komitetu Wojskowego NATO, jednego z najwyższych rangą wojskowych Sojuszu wskazują, że organizacja nie wyklucza przejścia z roli reaktywnej do działań o charakterze prewencyjnym, co byłoby istotną zmianą dotychczasowej strategii.
Kluczowe jest obecnie rozważenie, czy i kiedy bardziej stanowcza odpowiedź, a nawet prewencyjne uderzenia, mogą zostać uznane za działania obronne. To podejście znacznie odbiega od dotychczasowego stylu funkcjonowania NATO, opierającego się przede wszystkim na odpowiedzi, a nie wyprzedzaniu zagrożeń.
Rosyjskie działania hybrydowe przybrały na sile w ostatnich latach, szczególnie na terenie Europy. Dochodziło do licznych cyberataków czy prób sabotażu. To sprawiło, że szczególnie kraje wschodniej flanki NATO zaczęły mocniej apelować o twardszą postawę sojuszu.
Jednym z przykładów skutecznej obrony wskazywanych przez dowództwo NATO jest niedawno uruchomiona misja Baltic Sentry. Jej celem jest monitorowanie i zabezpieczanie infrastruktury krytycznej na Bałtyku — i według wojskowych od momentu jej rozpoczęcia nie doszło już do kolejnych incydentów. To miałoby dowodzić skuteczności strategii odstraszania.
Sytuacja nie jest jednak pozbawiona poważnych dylematów. Przykładem może być sprawa rosyjskiego statku powiązanego z uszkodzeniem licznych kabli podmorskich. Sprawę fińskie sądy umorzyły, wskazując na brak jurysdykcji, ponieważ do incydentu doszło na wodach międzynarodowych. Stwarza to potencjalnie swobodę działania dla rosyjskich jednostek poza krajową jurysdykcją państw NATO. Kluczowym wyzwaniem dla Sojuszu pozostaje obecnie znalezienie najskuteczniejszych metod zapobiegania przyszłym zagrożeniom hybrydowym.
swi/kyivindependent.com
