16 maja 1999 roku, na Białorusi odbyły się alternatywne wybory prezydenckie, zorganizowane przez siły demokratyczne tego kraju. Kampanię wyborcza zorganizowała grupa deputowanych Rady Najwyższej parlamentu 13 kadencji, wiernych Konstytucji z 1994 roku, zgodnie z którą kadencja prezydenta Aleksandra Łukaszenki kończyła się 20 lipca 1999 roku.
Na czele alternatywnej Centralnej Komisji Wyborczej stanął Wiktor Gonczar (Hanczar), który kierował komisją wyborczą przed referendum w 1996 roku.
O fotel prezydenta Białorusi w alternatywnych wyborach ubiegali się byli Zenon Paźniak, który przebywał na emigracji politycznej i były premier tego kraju Michaił Czygir, który został aresztowany 30 marca.
Centralna Komisja Wyborcza Gonczara ogłosiła, że udział w wyborach wzięło ponad 4 milionów wyborców. Jednocześnie – z oczywistych powodów komisja nie była w stanie zorganizować stacjonarnych lokali wyborczych. Jednym z symboli tych wyborów był autobus z demobilu, w którym można było oddać głos.
Po zakończeniu kampanii Wiktor Gonczar przyznał, że przeprowadzenie alternatywnych wyborów miało na celu powiadomienie jak największej liczby Białorusinów o wygaśnięciu legitymacji prezydenta Łukaszenki z dniem 21 lipca 1999 r.
We wrześniu tego samego roku polityk został uprowadzony przez nieznanych sprawców. Ślad po nim zaginął. Nigdy nie odnaleziono jego ciała.
oprac.ba na podstawie gazetaby.com
