Walerian Niedźwiecki
Fot. Wikipedia – domena publiczna
Walerian Stanisław Niedźwiecki urodził się 6 I 1897 w Krakowie jako syn Karola i Adeli. Rodzice posiadali majątek ziemski koło Lwowa.
Uczęszczał do II Szkoły Realnej we Lwowie, gdzie w 1916 zdał maturę. W trakcie nauki należał do drużyny skautów, a w 1912 wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich we Lwowie, gdzie ukończył szkołę podoficerską.
Po wybuchu wojny, wyruszył 6 VIII 1914 do Legionów Polskich i jako sekcyjny brał udział w walkach I Brygady Legionów Polskich, awansując do stopnia plutonowego. Po przebytej chorobie i leczeniu w Krakowie, został odkomenderowany do szkoły podchorążych w Marmarosz-Sziget, a po jej ukończeniu został mianowany podchorążym i przeniesiony na stanowisko dowódcy plutonu do 3 pułku piechoty II Brygady Legionów. 2 V 1915 został przeniesiony do 4 pułku piechoty III Brygady Legionów, w którym był dowódcą plutonu, a następnie kompanii, awansując do stopnia chorążego (1915), a w 1916 roku do stopnia podporucznika. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austriackiej i służył do końca 1917 roku, kiedy to zdezerterował.
W styczniu 1918 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 wstąpił do WP w stopniu porucznika został wysłany na odsiecz Lwowa i brał udział w walkach o miasto. Od grudnia 1928 roku dowodził kompanią w 4 pułku piechoty Leg., skąd w marcu 1919 został przeniesiony na stanowisko referenta broni i amunicji w sztabie 2 Dywizji Piechoty Legionów, a 16 X 1919 naznaczony na kierownika Wojskowego Okręgowego Urzędu Gospodarczego w Kielcach. Funkcję tę pełnił do kwietnia 1920, kiedy to został mianowany kierownikiem Wojskowego Okręgowego Urzędu Gospodarczego w Grudziądzu. Od 1 VII 1920 służył jako I oficer sztabu i adiutant w grupie pułkownika Erwina Więckowskiego, z którą brał udział w obronie Warszawy, a następnie był zastępcy kierownika II Wydziału Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego w Kielcach.
Zaświadczenie z Związku Obrońców Lwowa
Centralne Archiwum Wojskowe (Warszawa)
W lipcu 1922 został na własną prośbę przeniesiony do rezerwy w stopniu kapitana. Po zakończeniu służby wojskowej studiował przez rok na Politechnice Lwowskiej, a później mieszkał i pracował na roli we własnym majątku Krymidów koło Horożanki w powiecie stanisławowskim.
Był bardzo aktywny w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym w powiecie stanisławowskim. Był tam prezesem Związku Zawodowego Rolników, członkiem Związku Strzeleckiego, Związku Legionistów Polskich, wiceprezesem Delegatury Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego w Stanisławowie i członkiem Okręgowego Towarzystwa Szkoły Ludowej oraz Zarządu Wojewódzkiej Komisji Rolnej.
W 1928 został wybrany posłem na Sejm RP II kadencji (1928-1930). Ponownie wybrany posłem III kadencji (1930-1935), był członkiem klubu BBWR i pracował w komisjach robót publicznych i wojskowej.
Po klęsce wrześniowej aresztowany przez NKWD i więziony we Lwowie. Zamordowany wiosną 1940 roku w Bykowni.
Odznaczony: Krzyżem Niepodległości, trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Obrony Lwowa, Krzyżem I Brygady, Odznaką II Brygady.
RTR
Nie przegap w tym temacie:
Zełenski o dzisiejszym ataku terrorystów na Kijów, Lwów i inne miasta Ukrainy: „Poranek mamy trudny. Zostańcie w schronach!” (WIDEO)
Lwów: „To one strzegą nieba nad Ukrainą!”
Żurawski vel Grajewski: Wyjaśnienie kwestii historycznych jest ważne, ale nie jest najważniejsze w stosunkach polsko-ukraińskich