Choć trudno w to uwierzyć na front wojny z Ukrainą Siły Zbrojne federacji Rosyjskiej zaczynają wysyłać sprzęt skonstruowany w latach 50. XX wieku… Jednym z takich muzealiów są transportery opancerzone BTR-50, które wyraźnie wydobyte z magazynów z okresu „zimnej wojny”, rozkonserwowane, zaczynają pojawiać się w pierwszej linii…
Sowiecki gąsiennicowy transporter opancerzony BTR-50 w malowaniu sił zbrojnych Niemieckiej Republiki Demokratycznej – Nationale Volksarmee
Fot. Billyhill/Wikipedia – domena publiczna
Gąsienicowy BTR-50 został zaprojektowany na początku lat 50. XX wieku, a w celu przyspieszenia prac konstrukcyjnych jego budowę oparto na podwoziu lekkiego czołgu pływającego PT-76, dzięki czemu nowy transporter zachował zdolność samodzielnego pokonywania przeszkód wodnych. W przedniej części podwyższonego kadłuba BTR-50 umieszczono stanowiska dowódcy i kierowcy, a za nimi otwarty przedział transportowy, w którym mogło być przewożonych 20 żołnierzy.
Jednostkę napędową BTR-a stanowi 6-cylindrowy silnik Diesla o mocy 240 KM pozwalający na rozpędzenie pojazdu do 44 km/h po drodze lub 11 km/h podczas pokonywania przeszkód wodnych.
Masa bojowa transportera to ponad 14 ton, zaś uzbrojenie może stanowić szeroka gama karabinów maszynowych m.in. SGMB (czyli zmodernizowany SG-43) kal. 7,62 mm, czy wielkokalibrowy karabin maszynowy KPW kal. 14,5 mm.
Pierwsze egzemplarze seryjne BTR-50 zostały przekazane Armii Czerwonej w 1954 roku; wkrótce trafiły też do Egiptu, Syrii, Finlandii, czy państw Układu Warszawskiego.
W szeregach Ludowego Wojska Polskiego długo służył BTR-50 zmodernizowany w Czechosłowacji i przebudowany w Polsce, czyli słynny OT-62 TOPAS.
Większość BTR-50 bez wątpienia została w Rosji zezłomowana, ale jak widać na pewno nie wszystkie… Ich konstrukcja, jak na epokę sprzed lat siedemdziesięciu, była bowiem na tyle uniwersalna i podatna na modernizacje, iż transportery te mogły być przerabiane choćby na wozy dowodzenia, po instalacji zdalnie sterowanego systemu wieżowego na bojowe wozy piechoty jak np. BPPU-1 lub po integracji z armatami ZU-23-2 na artyleryjskie zestawy przeciwlotnicze.
I właśnie wóz tego ostatniego typu udało się internautom dostrzec w drodze na ukraiński front!
Dodajmy tylko, dla całości obrazu sytuacji sprzętowej rosyjskiej armii, iż sowiecka 23 mm armata ZU-23-2, uznawana niegdyś za najpopularniejszą armatę przeciwlotniczą na świecie okresu powojennego, to konstrukcja z roku 1960…
RES na podst. Defence24
