Sekretarz generalny NATO Jens Stoltenberg i prezydent Andrzej Duda Fot: Jakub Szymczuk/KPRP
Polska opowiada się za tym, by następcą sekretarza generalnego NATO Jensa Stoltenberga był polityk pochodzący z któregoś z państw wschodniej flanki Sojuszu. Warszawa sprzeciwia się tym samym kandydaturze premier Danii
Polska opowiada się za tym, by następny sekretarz generalny NATO pochodził z jednego z państw wschodniej flanki Sojuszu, najlepiej z kraju, który był niegdyś częścią ZSRS, co byłoby mocnym sygnałem dla Rosji – pisze w środę dziennik „Wall Street Journal”, na który powołuje się tvp.info.
Dziennik podaje, że Warszawa sprzeciwia się jednocześnie wyborowi premier Danii Mette Frederiksen, która jest uważana za kandydatkę cieszącą się najszerszym poparciem wśród 31 członków NATO – dodaje gazeta.
Tymczasem, jak donosi Financial Times, przywódcy krajów członkowskich NATO skłaniają się ku przedłużeniu kadencji Jensa Stoltenberga jako sekretarza generalnego Sojuszu w obliczu rosnącego pesymizmu co do uzgodnienia jego następcy przed szczytem w Wilnie.
Dyskusje nad następcą Stoltenberga mają być jednym z głównych tematów corocznego szczytu, zaplanowanego na 11–12 lipca w Wilnie. Nowy sekretarz generalny musi zostać zaakceptowany przez wszystkich 31 sojuszników.
Stoltenberg, który we wtorek spotkał się z Joe Bidenem w Waszyngtonie, stoi na czele Sojuszu od października 2014 roku. Choć publicznie oświadczył, że „nie ma zamiaru zabiegać” o przedłużenie mandatu, były premier Norwegii nie wyklucza dalszego pełnienia funkcji.
„To ma sens w interesie ciągłości” – powiedział jeden z wyższych rangą zachodnich dyplomatów, który omawiał z nim możliwość przedłużenia mandatu. – On by to zrobił. Jest człowiekiem obowiązku – powiedział.
Chociaż Stany Zjednoczone są najważniejszą potęgą w NATO, a amerykański dowódca wojskowy jest zawsze głównodowodzącym Sojuszu, sekretarz generalny zawsze był przedstawicielem europejskiego państwa członkowskiego.
Decyzja o rozszerzeniu uprawnień Stoltenberga zapadła po tym, jak propozycje duńskiej premier Mette Frederiksen i brytyjskiego ministra obrony Bena Wallace’a nie uzyskały jednomyślnego poparcia.
ba za eurointegration.com.ua/tvp.info/ft.com
