Siatkarki Gimnazjum w Awiżeniach, zwyciężczynie Międzynarodowego Turnieju Piłki Siatkowej Pamięci Jerzego Sinkiewicza
Fot. Gimnazjum w Awiżeniach
W dniach 3–4 listopada br. w Gimnazjum w Awiżeniach odbył się Międzynarodowy Turniej Piłki Siatkowej Pamięci Jerzego Sinkiewicza. Tradycyjnie w Gimnazjum w Awiżeniach każde zawody siatkarskie to wielkie wydarzenie i wielkie święto. To piękna okazja by połączyć sport z przyjaźnią, a przy okazji nawiązać do naszej historii. Ten turniej dedykowany był wielkiemu przyjacielowi młodzieży i krzewicielowi siatkówki w Gimnazjum w Awiżeniach, wieloletniemu nauczycielowi Jerzemu Sinkiewiczowi.
Jak informuje Waldemar Szumski, trener sportowy Gimnazjum w Awiżeniach, siatkówka od lat w tej szkole cieszy się wielką popularnością, ma spore osiągnięcia, głębokie korzenie, a Jerzy Sinkiewicz był jedną z tych osób, która najbardziej do tego się przyczyniła.
W Międzynarodowym Turnieju Piłki Siatkowej Pamięci Jerzego Sinkiewicza wzięło udział 5 zespołów. Dwa z nich to gospodynie i jak dobrą tradycją się stało drogą losową jeden zespół na turnieju reprezentował Szkołę Sportową Rejonu Wileńskiego w Niemenczynie, drugi – Gimnazjum w Awiżeniach. Jeszcze dwa to siatkarki z Polski, z Uczniowskiego Klubu Sportowego Salos Ełk. Piąty zespół, który uzupełnił stawkę, to siatkarki z Gimnazjum im. Jana Pawła II w Wilnie.
Rozgrywki poprzedziła uroczysta gala otwarcia turnieju rozpoczęta paradą zespołów i wspólnym odśpiewaniem hymnów obu państw. Wśród dostojnych gości na turniej przybył dyrektor Szkoły Sportowej Rejonu Wileńskiego w Niemenczynie Robert Komarowski, żona śp. Jerzego Sinkiewicza Alvina i jego syn Romek, ksiądz salezjanin Wojciech Szabrański z parafii św. Rafała Kalinowskiego z Ełku wraz z trenerami Wojciechem Nartowiczem i Leszkiem Szematowiczem oraz wieloletni przyjaciel Jerzego Sinkiewicza Franciszek Szumski.
Jako pierwszy do uczestników zwrócił się dyrektor Szkoły Sportowej Robert Komarowski, który przywitał gości, podkreślił wagę turnieju-memoriału oraz życzył uczestnikom powodzenia. Pani Alvina opowiedziała o okolicznościach, w których przed 48 latami spotkała i poznała swego przyszłego męża i o pierwszym wrażeniu, jakie na niej wywarł jej Jurek. Ksiądz Wojciech w swym przemówieniu, widząc tak licznie zgromadzoną młodzież, nawiązał do słów założyciela Zgromadzenia Salezjańskiego świętego Jana Bosko:
„Kiedy boisko jest martwe – diabeł jest żywy, kiedy boisko jest żywe – diabeł jest martwy”.
Ksiądz Wojtek mówił, że dzisiaj trzeba się cieszyć, bo sala jest pełna, jest żywa, jest piękna, a zło martwe. Na zakończenie wszyscy odmówili pacierz i uroczyście pan Robert, pani Alvina i ksiądz Wojciech ogłosili otwarcie turnieju.
Turniej został rozegrany systemem „każdy z każdym trzy sety”, z czego każdy wygrany dawał drużynie jeden punkt. A więc drużyna mogła w każdym meczu zdobyć od 1 do 3 punktów. Grano dwa dni i szczególnie wyrównane mecze rozegrane zostały drugiego dnia, gdzie na pięć meczów, aż w trzech wygrane były minimalne wynikiem 2:1 i doszło do podziału punktów. Ostatecznie zwyciężyły gospodynie – siatkarki Gimnazjum w Awiżeniach, uzbierawszy 10 punktów z 12 możliwych. O jeden punkt mniej miały siatkarki, broniące na turnieju barw Szkoły Sportowej Rejonu Wileńskiego w Niemenczynie, i zadowoliły się miejscem drugim. Na miejscu trzecim uplasowały się ambitne siatkarki Uczniowskiego Klubu Sportowego Salos Ełk 1, które po dramatycznych meczach z dwoma zespołami gospodyń przegrały minimalnie. Siatkarki z Gimnazjum im. Jana Pawła II wylądowały tuż za podium. Miejsce piąte stało się udziałem najmłodszej i bardzo perspektywicznej drużyny – drugiego zespołu UKS Salos Ełk 2.
Na ceremonii zamknięcia i dekoracji zwycięzców panowała świetna atmosfera. Turniej podsumowała dyrektorka Gimnazjum w Awiżeniach Alicja Bylińska. Chociaż pani Alicja osobiście nie miała przyjemności poznać śp. Jerzego Sinkiewicza, ale wiele słyszała o spuściźnie, którą po sobie zostawił, dlatego cieszyła się z inicjatywy upamiętnienia tak bardzo dla gimnazjum i młodzieży zasłużonej osoby.
RTR na podst. inf. Gimnazjum w Awiżeniach
