Challenger 1 Mk.3 z dodatkowym opancerzeniem podczas wojny nad Zatoką Perską. Fot: pl.wikipedia.org/PHC HOLMES – VIRIN DN-ST-92-07989 (according to EXIF data)
Stało się to, co kilka tygodni temu wywołało prawdziwą histerię w Rosji
Wielka Brytania przekazała już Ukrainie pociski ze zubożonym uranem do czołgów Challenger 2. Przekazanie tej amunicji potwierdził wiceminister obrony Wielkiej Brytanii James Heappey odpowiadając na pytanie skierowane do brytyjskiego Ministerstwa Obrony odnośnie pocisków. Odpowiedź została opublikowana na oficjalnej stronie resortu.
Heappey zaznaczył w niej, że ze względów bezpieczeństwa informacje o liczbie przekazywanej amunicji ze zubożonym uranem, a także o tym, ile z nich zostało już użytych na polu walki, pozostaną tajemnicą.
Niemal natychmiast na tę informację zareagowali przedstawiciele ambasady rosyjskiej w Londynie, oskarżając Brytyjczyków o wspieranie „reżimu kijowskiego”.
Kraj agresora eksplodował bezpodstawnymi oskarżeniami, próbując zrzucić odpowiedzialność za krwawą wojnę na mitycznych „Anglosasów”.
„Wypowiedzi Jamesa Heappeya są ponurym świadectwem bezwzględnej polityki Anglosasów w sprawie całkowitej eskalacji «konfliktu zastępczego», który sami rozpętali na Ukrainie”.
„Apelujemy do władz brytyjskich, aby nie żywiły iluzorycznych nadziei, że uda im się uniknąć zła, pociągając ukraińskie siły zbrojne do odpowiedzialności za toksyczną amunicję, którą obecnie posiadają. Londyn nie będzie w stanie zrzucić winy za swoje zbrodnie na swoich partnerów w Kijowie” – „straszy” strona rosyjska.
Pociski z zubożonym uranem to tzw. pociski APFSDS (armour-piercing fin-stabilized discarding sabot). Ich działanie polega na uwalnianiu w momencie uderzenia pyłu z cząsteczkami uranu, który ulega samozapłonowi, zwiększając tym samym siłę rażenia.
Według ekspertów pociski zawierające zubożony uran nie mają nic wspólnego z bronią jądrową. Specyfika substancji polega na jej dużej gęstości, która zwiększa właściwości przeciwpancerne.
ba
