Roman Schmutz
Fot. Centralne Archiwum Wojskowe (Warszawa)
Roman Eugeniusz Schmutz urodził się 29 VII 1901 roku we Lwowie jako syn Stanisława, urzędnika kolejowego, i Anieli z domu Wilk.
W 1916 ukończył 3 klasy szkoły wydziałowej im. H. Sienkiewicza we Lwowie i w tym samym roku rozpoczął naukę w seminarium nauczycielskim męskim we Lwowie.
Od 1 XI 1918 roku jako ochotnik uczestniczył w walkach o Lwów. Początkowo walczył w składzie V Odcinka (Szkoła Sienkiewicza), a następnie został przydzielony do Detachement rotmistrza Romana Abrahama. Podczas walk 24 II 1919 roku w rejonie Bartatowa dostał się do niewoli ukraińskiej i przebywał kolejno w obozach w Skolem oraz w Dolinie koło Bolechowa aż do 7 VI 1919 roku, kiedy to został uwolniony przez polskie oddziały.
Po odzyskaniu wolności został przydzielony do 40 pułku piechoty, z którego we wrześniu 1919 został zwolniony i powrócił do nauki w seminarium nauczycielskim.
W kryzysowym okresie wojny polsko-bolszewickiej zgłosił się do służby i lipca 1920 roku służył w batalionie zapasowym 40 pułku piechoty.
Legitymacja Związku Obrońców Lwowa
Fot. Centralne Archiwum Wojskowe (Warszawa)
We wrześniu zwolniony, kontynuował naukę i w czerwcu 1921 zdał maturę. Następnie przez rok pracował jako nauczyciel w powiecie łódzkim.
We wrześniu 1922 roku powrócił do Galicji i podjął pracę jako urzędnik w Sądzie Powiatowym we Lwowie. Od października 1923 roku był nauczycielem w 7-klasowej szkole powszechnej w Kamionce Strumiłowej. Pracując w Kamionce ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (1932-37) i 10 XI 1937 otrzymał tytuł magistra praw.
Był sympatykiem Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, aktywnie działał w Związku Strzeleckim.
Aresztowany przez NKWD w październiku 1939 w Kamionce Strumiłowej, więziony był we Lwowie. Zamordowany wiosną 1940 roku w Bykowni.
Odznaczony był: Medalem Niepodległości, Medalem 10-lecia Odzyskania Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Krzyżem Obrony Lwowa.
RTR
