Szef Służby Wywiadu Zagranicznego FR Michaił Fradkow był premierem Rosji z rekomendacji Władimira Putina w latach 2004-2007. Złożył dymisję z powodu „ważnego zbliżającego się wydarzenia politycznego” – jak podał w uzasadnieniu – i po niecałym miesiącu został powołany na stanowisko szefa SWR.
Pierwszy „razwiedczik” Rosji dobrze musiał się przysłużyć ojczyźnie, która wynagrodziła go luksusową nieruchomością: w 2009 roku Fradkow otrzymał nieodpłatnie z prezydenckiego nadania 588-metrowy penthaus w sąsiedztwie ambasady Wielkiej Brytanii w Moskwie.
Zakupiony dla niego przez państwo za 350 mln rubli apartament, jest dziś wart około miliarda (ceny 1 m.kw. w budynku, w którym się znajduje, wahają się od 1 do 2 mln rubli).
Inne „służbowe”, pięciopokojowe mieszkanie, w pobliżu sportowego kompleksu „Olimpijskij”, w którym mieszkał Fradkow, zostało przepisane na syna.
Własnością szefa rosyjskiego wywiadu zagranicznego jest jeszcze posiadłość o pow. 1 ha z posadowioną na niej daczą w ściśle chronionym osiedlu administracji prezydenckiej Pietrowo-Dalnieje, w malowniczym zakątku, gdzie rzeka Istra wpada do Moskwy.
Żona szefa Służby Wywiadu Zagranicznego FR też ma swój kącik: niewielką posiadłość wartą około 100 mln rubli w luksusowym osiedlu Gorki-2.
Michaił Fradkow to ciekawa postać. Zanim został premierem u boku prezydenta Putina, przez wiele lat pracował w instytucjach handlu zagranicznego ZSRS, na kierowniczych stanowiskach Ministerstwa Zagranicznych Stosunków Gospodarczych i rządowych FR (był m.in. ministrem handlu w kilku rządach, w tym w rządzie Władimira Putina, działającym do maja 2000, nie wszedł natomiast w skład rządu Michaiła Kasjanowa). Był również członkiem międzyresortowych i międzyrządowych komisji ds. międzynarodowej współpracy ekonomicznej ze Stanami Zjednoczonymi, państwami europejskimi i państwami WNP.
W 2000 został pierwszym zastępcą sekretarza Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (odpowiadał za bezpieczeństwo gospodarcze), w 2001 stanął na czele Federalnej Służby Policji Podatkowej, w 2003 został pełnomocnym przedstawicielem Rosji przy Unii Europejskiej w randze ministra z siedzibą w Brukseli i specjalnym przedstawicielem prezydenta Rosji ds. rozwoju stosunków z Unią Europejską.
Kandydaturę Fradkowa na stanowisko premiera zaproponował Dumie Państwowej Putin w marcu 2004 r. po dymisji odwołanego w lutym Michaiła Kasjanowa. We wrześniu 2007 Fradkow podał się do dymisji, podając jako powód „zbliżające się ważne wydarzenia polityczne”, a w październiku został powołany na stanowisko szefa Służby Wywiadu Zagranicznego.
Oprócz penthousu za miliard otrzymał za służbę państwu m.in. Order Zasług dla Ojczyzny I i II klasy (2007, 2005) oraz Order Honoru.
Służba Wywiadu Zagranicznego Federacji Rosyjskiej, na czele której stanął Fradkow w 2007 roku, przejęła zadania wykonywane wcześniej przez I Zarząd Główny KGB ZSRR, zajmujący się wywiadem zagranicznym.
Głównym zadaniem SWZ FR jest m.in. dostarczanie prezydentowi i rządowi Federacji Rosyjskiej informacji politycznych, ekonomicznych, technicznych, naukowych, analiza informacji o państwach, organizacjach, ludziach.
Funkcjonariusze SWZ FR działają jako dyplomaci, funkcjonariusze bez immunitetu dyplomatycznego tzw. nielegalni pod przykryciem. Wykorzystują do tego celu ambasady, konsulaty rosyjskie rozsiane po całym świecie oraz (nielegalni) rozmaite przedsiębiorstwa i organizacje. Po rozpadzie Związku Radzieckiego i zakończeniu zimnej wojny, głównym zadaniem wywiadu Rosji było zlikwidowanie luki naukowo-technicznej między Rosją a krajami NATO.
Kresy24.pl
