Jan Papeć
Fot. zbiory autora
Jan Czesław Papeć urodził się 3 stycznia 1897 roku we wsi Cichawa w powiecie bocheńskim w Galicji.
Był synem Błażeja, administratora dóbr w Cichawie i Marii z domu Regec. Uczęszczał do Gimnazjum Św. Jacka w Krakowie, gdzie w 1913 roku uzyskał świadectwo dojrzałości.
Po maturze rozpoczął studia na wydział rolnictwa Akademii Rolniczej w Dublanach. Podczas nauki w gimnazjum wstąpił w 1912 roku do Polskich Drużyn Strzeleckich w Krakowie, a następnie należał do tej organizacji we Lwowie, gdzie był instruktorem.
16 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich w Krakowie i został przydzielony w stopniu kaprala do 2 Szwadronu Ułanów i w składzie tego oddziału walczył w Karpatach, na Bukowinie i w Bessarabi.
Po utworzeniu 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich został awansowany do stopnia plutonowego i przydzielony do oddziału karabinów maszynowych. W składzie pułku walczył na Wołyniu, awansując w listopadzie 1916 roku do stopnia wachmistrza. Po przejściu 2 Pułku Ułanów do Królestwa ukończył wiosną 1917 roku Szkołę Oficerską.
Po kryzysie przysięgowym służył dalej w 2 Pułku Ułanów. Po przejściu II Brygady Legionów pod Rarańczą, został zwolniony ze służby w 2 pułku i wyjechał do Olkusza, gdzie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.
W pierwszych dniach listopada 1918 roku wstąpił w Dębicy do tworzonego przez rotmistrza Borkowskiego oddziału kawalerii, który 21 listopada przyjął nazwę 3 Pułku Strzelców Konnych, a w grudniu 1918 roku został przemianowany na 9 Pułk Ułanów. W tym pułku został dowódcą plutonu a następnie szwadronu karabinów maszynowych.
Z pododdziałami pułku wyruszył w listopadzie 1918 roku na odsiecz Lwowa. Wziął udział w walkach o miasto, a następnie walczył z Ukraińcami w składzie Armii „Wschód”, awansując 1 marca 1919 roku na stopień podporucznika.
Poległ podczas natarcia pod wsią Lipniki koło Mościsk 8 marca 1919 roku. Pochowany na polu walki, został w 1921 roku ekshumowany i przewieziony na cmentarz w Krakowie.
Odznaczony pośmiertnie: Krzyża Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych, Odznaką Pamiątkową „Orlęta”.
Druga strona wniosku na odznaczenie orderem Krzyża Virtuti Militari
Centralne Archiwum Wojskowe (Warszawa)
RTR
Dodaj swój komentarz