Ambasada RP w Wilnie informuje, że w czwartek 13 kwietnia 2023 roku o godz. 18:00 w kościele pw. św. Rafała Archanioła w Wilnie (ul. Śnipiska 1) odprawiona zostanie Msza Święta w intencji Ofiar Zbrodni Katyńskiej i Katastrofy Smoleńskiej.
Kościół św. Rafała Archanioła przy ul. Śnipiskiej 1 w Wilnie
Wikipedia – domena publiczna
Kościół św. Rafała Archanioła w Wilnie, zlokalizowany na prawym brzegu Wilii, w dzielnicy Śnipiszki, przy ulicy Śnipiskiej 1 (lit. Šnipiškių g. 1; w okresie II Rzeczypospolitej – Wiłkomierskiej), został ufundowany w 1703 roku przez pisarza ziemskiego litewskiego Michała Koszyca dla zakonu jezuitów. Grunt ofiarowała i budowę wsparła rodzina Sapiehów. Z powodu wojen budowa opóźniała się i największe prace wykonano w latach 1715–1730. Jest to barokowa, trzynawowa świątynia w typie bazyliki, bez wyodrębnionego prezbiterium, z dwiema wieżami.
Kościół św. Rafała stał się czwartą świątynią jezuitów w Wilnie; klasztor został ostatecznie ukończony w roku 1740.
W 1749 roku pożar uszkodził budynek kościoła, dlatego w roku 1751 podjęto kolejne prace nad wieżami i fasadą. Odróżniające się od wcześniejszych form kościoła, późnobarokowe dynamiczne zwieńczenia, zaprojektował przypuszczalnie Joannes Dyderszteyn. Kościół otrzymał też dziewięć rokokowych ołtarzy, w tym ołtarz główny, zaprojektowany prawdopodobnie przez Jana Krzysztofa Glaubitza. Architektoniczna kolumnada głównego ołtarza (12 kolumn) z czterema rokokowymi posągami aniołów po obu stronach obrazu, wypełnia całą przestrzeń prezbiterium. Obraz w ołtarzu głównym przedstawia św. Archanioła Rafała i został namalowany przypuszczalnie przez Szymona Czechowicza.
W 1773 roku, przed kasatą zakonu jezuitów, w konwencie żyło 26 zakonników. Po kasacie gmachy kościelne i klasztorne przejął zakon pijarów, którzy wkrótce sprzedali część klasztoru na koszary, a w pozostałej części, do połowy XIX wieku, prowadzili kolegium i drukarnię. W 1844 roku w związku z rozwiązaniem zakonu, ich placówka została zamknięta. W 1792 roku przy kościele została erygowana parafia.
W czasie wojny Napoleona z Rosją w 1812 roku kościół został zniszczony przez wojska francuskie idące na Moskwę. W 1832 roku, po stłumieniu Powstania Listopadowego świątynia został zamieniony na magazyn armii carskiej; do użytku sakralnego przywrócono ją w 1860 roku.
22 czerwca 1941 roku w czasie bombardowania miasta przez Niemców, bomba, która spadła na kościół przebiła sklepienie oraz posadzkę i wpadła do podziemi. Schroniło się tam wiele osób, m.in. ks. dr Wacław Siekierko – prefekt szkół średnich w Wilnie i obrońca w Sądzie Arcybiskupim, który wówczas zginął.
Po wojnie kościół św. Rafała Archanioła uniknął tragicznego losu wielu innych świątyń katolickich w Wilnie i przetrwał do czasów współczesnych, mimo że poważniejsze prace restauratorskie przeprowadzono dopiero w 1975 roku. Obecnie służy wiernym jako kościół lokalnej parafii św. Rafała, zaś Msze Święte są w nim odprawiane w językach polskim i litewskim.
RES
