Tadeusz Ruebenbauer
Fot. Centralne Archiwum Wojskowe (Warszawa)
Tadeusz Marian Ruebenbauer urodził się 8 XI 1892 roku we Lwowie jako syn Fryderyka, sędziego, i Aleksandry z domu Teppa.
Kształcił się we Lwowie, gdzie uczęszczał do V, a następnie VIII Gimnazjum, gdzie w 1912 zdał maturę. Następnie ukończył kurs abiturientów w lwowskiej Akademii Handlowej, po czym rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim. Powołany w październiku 1913 rok udo armii austriackiej i wcielony jako jednoroczny ochotnik do 3 pułku artylerii ciężkiej, przy którym ukończył szkołę jednorocznych ochotników. Po wybuchu wojny walczył na froncie, awansując do stopnia kaprala.
Od stycznia 1915 roku przebywał jako chory w szpitalu, a po wyleczeniu został przydzielony do marszówki 3 baterii 3 pułku artylerii ciężkiej. 22 III 1915 roku dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał do lutego 1918 roku. Po powrocie do Austrii odsłużył w kadrze 3 pułku artylerii, kończąc kurs oficerów rezerwy artylerii. Po ukończeniu kursu został awansowany do stopnia plutonowego. 16 IX 1918 otrzymał 3-miesięczny urlop dla powracających z niewoli i wyjechał do Lwowa.
Po rozpoczęciu walk o miasto 5 XI 1918 wstąpił do oddziałów Obrony Lwowa i w stopniu jednorocznego plutonowego walczył na odcinku „Szkoła Kadecka”. Po dotarciu odsieczy został 29 listopada 1918 roku przydzielony do 2 kompanii 1 pułku Strzelców Lwowskich, a w grudniu 1918 roku został przeniesiony do 1 baterii 1 pułku artylerii polowej gdzie awansował na podchorążego. W marcu 1919 roku został przesunięty do kolumny amunicyjno-prowiantowej pułku, skąd w marcu 1920 odszedł do prokuratury 5 Dywizji Piechoty i tam też dekretem z 15 VII 1920 został mianowany podporucznikiem. Po zwolnieniu z wojska związał się z administracją państwową.
Zaświadczenie o służbie Tadeusza Ruebenbauera
Fot. Centralne Archiwum Wojskowe (Warszawa)
Pracę rozpoczął 12 I 1922 w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie jako praktykant konceptowy X stopnia służby. Po zdaniu egzaminu z ustawodawstwa i postępowania administracyjno-politycznego został mianowany na komisarza powiatowego w tym samym urzędzie a w sierpniu 1923 roku został przeniesiony na takie samo stanowisko do Dyrekcji Policji we Lwowie, gdzie niebawem (1 V 1924) awansował na urzędnika referendarskiego. W maju 1924 roku został przeniesiony do Starostwa Powiatowego w Katowicach, gdzie został mianowany urzędnikiem. Od listopada 1925 pracował w Urzędzie Wojewódzkim Śląskim w Katowicach, początkowo jako urzędnik, a od 1 II 1928 jako referendarz.
W 1935 przeniósł się do Lwowa i pracował w tamtejszej administracji wojewódzkiej. Aresztowany przez NKWD w październiku 1939 we Lwowie. Został zamordowany w 1940 roku w Bykowni.
Był odznaczony m.in.: Krzyżem Walecznych, Krzyżem Obrony Lwowa.
RTR
