Ukraińcy to jeden z 70 narodów, które odegrały kluczową rolę w rozwoju cywilizacji – oświadczył w telewizyjnym programie “RADA” brat byłego prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki, eks-deputowany Rady Najwyższej, Petro Juszczenko (czytaj dalej pod filmikiem).
https://www.youtube.com/watch?v=FJVL1uUa7TQ
Petro Juszczenko nie jest jedynym wyznawcą roli “ukraińskości” w rozwoju cywilizacji, starożytnej kultury, języka, filozofii etc. Inni idą jeszcze dalej. W opinii niektórych ukraińskich “badaczy”, to nie Indoeuropejczycy, posługujący się językiem, z którego wywodzi się – według jednej z hipotez – większość obecnych narzeczy Azji i Europy, w tym języki słowiańskie, ale Protoukraińcy wyruszyli na podbój Azji i Europy z rozległych stepów dzisiejszej Ukrainy, a język, który dał początek wszystkim językom świata, był językiem praukraińskim.
Do takich wniosków doszedł, między innymi, badacz sanskrytu Wasyl Kobyliuch (do Protoukraińców zalicza on wszystkie ludy, które pozostawiły ślady kultury materialnej na ziemiach dzisiejszej Ukrainy: Kimmerów, Sarmatów). Wg niego, starożytne Państwo Scytów, opisywane przez Herodota, to również Praukraina. Praukraińskiego pochodzenia mieli być też, między innymi, egipscy Koptowie, wysoka kultura egipska i język miały wiele zawdzięczać protoukraińskim wpływom, a Jezus Chrystus, który od 12 do 20 roku życia uczył się na Rusi w Wyższej Szkole Mędrców (…) odnowił dawny, jeszcze praukraiński rytuał chrzczenia wodą, istniejący na kontynentalnej Praukrainie 45 tysięcy lat temu/*.
Wróćmy jednak do “historyka” Petra Juszczenki, który przekonuje, że greccy filozofowie posługiwali się językiem ukraińskim. W tym języku, który niemal stał się językiem starożytnej Grecji, również scytyjski filozof Anacharsis, przez niektórych autorów starożytnych zaliczany do siedmiu mędrców, miał – jak twierdzi Juszczenko – “spisać swoich 50 sentencj”.
Starszy brat Wiktora Juszczenki, ukraiński polityk i biznesmen, z wykształcenia inżynier elektryk, Petro Juszczenko od początku lat 70. pracował w komunalnym przedsiębiorstwie transportowym w Charkowie, a następnie zajmował stanowisko dyrektora fabryki w tym mieście. W latach 90. zajął się prywatnym biznesem, pełniąc kierownicze funkcje w różnych spółkach. W 2002 i 2006 z ramienia Naszej Ukrainy, a w 2007 z listy NU-NS uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. W parlamencie zasiadał do 2012. W 2004 należał do głównych sponsorów pomarańczowej rewolucji. W 2007 został przewodniczącym organizacji “Za Pomisnu Ukrajinu”, mającej na celu utworzenie niezależnej od Moskwy Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwi.
Kresy24.pl/ (*/ciekawostkihistoryczne.pl)
