Ukraińscy żołnierze szkoleni przez Wielką Brytanię w ramach operacji „Interflex”
Fot. @GeneralStaffUA
Operacja „Interflex” to prowadzony przez Wielką Brytanię program szkoleniowy mający na celu nauczenie ukraińskich rekrutów taktyki walki w mieście i umiejętności przeżycia w najtrudniejszych, wojennych warunkach – na wzór oddziałów „specjalsów”.
Warto dodać, iż od początku wojny rosyjsko-ukraińskiej gwałtownemu rozwojowi, poprzez formowanie nowych jednostek, uległy szeroko rozumiane ukraińskie siły specjalne, czyli jednostki zdolne do wykonywania skomplikowanych i trudnych zadań bojowych. Jednostki te, jako ochotnicze, cechowały się wysokim morale, dobrym wyszkoleniem i uzbrojeniem, gotowością do poświęceń.
W pierwszej fazie konfliktu wiele jednostek specjalnych, głównie związanych z „azowskim” ruchem narodowym, powstawało poprzez transfer z obrony terytorialnej do sił specjalnych, oddziałów (kompanii, batalionów) odznaczających się dużym potencjałem bojowym.
Dodajmy jednak, że nie wszystkie jednostki specjalne (w tym omawiane w artykule) podlegają pod dowództwo ukraińskich Sił Specjalnych Operacji.
Najważniejszymi oddziałami ukraińskich „specjalsów” są bez wątpienia:
- Samodzielny Pułk Specjalnego Przeznaczenia „Azow” – jednostka ochotnicza, wywodząca się z oddziału Obrony Terytorialnej Kijowa;
- Oddział Specjalnego Przeznaczenia „Azow-Charków” – również wywodzący się z sił Obrony Terytorialnej; do przyjęcia do tej jednostki czasu wojny konieczna jest rekomendacja innego członka Ruchu Azowskiego, wiek 18–50 lat i dobra sprawność fizyczna;
- Jednostka Specjalnego Przeznaczenia Głównego Zarządu Wywiadu „Kraken” – charkowska jednostka, która zaczęła przygotowania do wojny pół roku przed jej wybuchem;
- Samodzielny Oddział Specjalnego Przeznaczenia „Ljubart” – ochotnicze oddziały kombatanckie, które znalazły się formalnie w składzie wojsk Obrony Terytorialnej, a wykazywały się niezwykłym potencjałem bojowym, transferowane potem do Sił Operacji Specjalnych Sił Zbrojnych Ukrainy.
RES na podst. Defence24