O tym, że 8 sierpnia przybędzie z Ukrainy na „etnicznie ukraińskie terytorium Zakerzonia” ekspedycja poszukiwawcza – czytamy w komunikacie zamieszczonym na stronie ukraińskiego IPN.
Polsko-ukraiński portal polukr.net w informacji o tej samej wyprawie sformułowania “Zakerzonie” i “etniczne ziemie ukraińskie” pomija (w przeciwieństwie do UIPN uznał je za niestosowne?) i zapowiada przedsięwzięcie tak:
“Na początku sierpnia z Lwowa do Polski wyruszy coroczna Międzynarodowa Wyprawa Naukowa „Wyryj”. Jej uczestnicy będą zajmować się m.in. renowacją ukraińskiego cmentarza w powiecie lubaczowskim i zwiedzać tereny zamieszkałe w przeszłości przez ludność ukraińską”.
Z kolei Zachodnia Informacyjna Korporacja na portalu zik.ua precyzuje, że chodzi o cmentarz we wsi Sucha Wola w pobliżu Oleszyc w województwie podkarpackim.
Na cmentarzu planowane są prace inwentaryzacyjne oraz umieszczenie tablic informacyjnych.
Termin “Zakerzonie” z komunikatu zamieszczonego na stronie IPN Ukrainy, został pierwszy raz użyty przez ukraińskich historyków emigracyjnych po II wojnie światowej. Według ukraińskich polityków nacjonalistycznych obszar ten należy do etnicznych ziem ukraińskich. Obejmuje część obszaru obecnego województwa podkarpackiego, małopolskiego i lubelskiego.
Nazwę “Zakerzoński Kraj” nosiły w strukturze organizacyjnej OUN tereny znajdujące się w pojałtańskich granicach Polski. Na terenie większości powiatów, do których rościli pretensje Ukraińcy, powołując się na zasadę “słuszności etnicznej”, ludność ukraińska stanowiła niewielki odsetek. Było tak m.in. pod Rzeszowem, a także w powiatach biłgorajskim, chełmskim, hrubieszowskim, krasnostawskim, tomaszowskim i zamojskim, gdzie łącznie zamieszkiwało podczas I w. św. 487 343 osoby, z czego 457 500 (94%) stanowili Polacy, natomiast pozostałe 6% (29 843 osób) przedstawiciele innych narodowości. Podobnie sytuacja kształtowała się w powiatach zachodnich, do których pretensje wysuwali Ukraińcy.
Kresy24.pl
