„Narodny Msciciel” z dnia 22 czerwca 1943 r.
Dzięki udostępnieniu linka Nacyjanalnej bibliateki Bjełarusi (Narodowa Biblioteka Białorusi) do archiwalnej prasy z okresu II w.ś., przez Pawła Orłowskiego z Białoruskiej Republiki Ludowej, odnaleziono artykuł, który jest przełomem dotychczasowej narracji Powstania Iwienieckiego 19 czerwca 1943 r. (woj. Nowogródzkie – obecnie Obwód Miński BRL).
„Dawni” mieszkańcy miasteczka zawsze twierdzili, że Powstanie Iwienieckie 19 czerwca 1943 r. było samodzielnym polskim powstaniem, czego niezaprzeczalnym dowodem jest napisany przez gazetę „in flagranti” artykuł w „Narodnym Mscicielu”…Wynika z tego, że Sowieci również wiedzieli jak było, a jednak przez kilkadziesiąt lat starano się relatywizować ten chlubny fakt historii Polski, i twierdzić, że Powstanie Iwienieckie to “wspólne dzieło polsko – sowieckie…”
Polscy partyzanci zniszczyli niemiecki garnizon miasteczka I. (Iwieniec)
(Powstanie Iwienieckie w dniu 19 czerwca 1943 r.)
W ostatnich dniach Polski Oddział Partyzancki pod dowództwem M.(por. Kasper Miłaszewski) przy aktywnym udziale miejscowego garnizonu policyjnego (policja białoruska) rozbił niemiecki garnizon miasteczka I. (Iwieniec)
Partyzanci w biały dzień przedostali się do miasteczka i przy wsparciu miejscowych policjantów zabili wszystkich Niemców.
Zabili ok. 40 niemieckich okupantów.
Partyzanci spalili koszary żandarmerii, magazyn z amunicją: ok. 75 tys. naboi, 5 tys. granatów, 6 moździerzy, działo i dużo innego wojskowego ekwipunku, zniszczyli radiostację i kilka samochodów.
Wzięli łupy w postaci 106 karabinów, 3 samochodów i kilkaset granatów.
Do oddziału partyzanckiego przeszło ponad 100 policjantów (policji białoruskiej w której służyli także Polacy) i dużo młodzieży miasteczka.
W ostatnich dniach dołączyło do oddziału kilkudziesięciu uzbrojonych policjantów i członków „samoochowy” z niemieckich garnizonów…(na Ziemi Iwienieckiej)
Do oddziału przyszedł ksiądz S. (Suwała)
Stanisław Karlik