”Szkoła jako instytucja wychowawcza w środowisku małomiasteczkowym”
(Na tle konkretnego środowiska małomiasteczkowego – Iwieniec)
Praca dyplomowa napisana w Państwowym Instytucie Nauczycielskim w Warszawie w 1938 r. Autor był dyrektorem szkoły powszechnej w Iwieńcu, w woj.nowogródzkim. Bardzo rzetelnie opisał uwarunkowania historyczno – geograficzne, a na tym tle stosunki społeczne, gospodarcze i polityczne w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Jak w soczewce widzimy przyczyny sukcesów i niepowodzeń oraz odradzającą się świadomość narodową Polaków po latach rusyfikacji i wynaradawiania. Nauczyciel to nie tylko pedagog szkolny, ale społecznik i krzewiciel polskiej oświaty i kultury, to także obrońca często zapomnianych wartości. Autor zginął w Katyniu w 1940 r. W czerwcu 1943 r., w miasteczku wybuchło polskie powstanie zbrojne przeciwko Niemcom, i jest to także zasługa polskich nauczucieli, w tym B.W.Króla, którzy potrafili wszczepić swoim uczniom głeboki patriotyzm i umiłowanie ojczyzny. Za te wartości oddawali często swoje młode życie. Praca powinna być lekturą w uczelniach kształcących pedagogów !
