Działał na szkodę kraju czerpiąc z tego korzyści materialne. Ta służba wyniosła go po wojnie na najwyższe stanowiska w rządzonej przez komunistów Polsce.
Zaczynał jako członek Polskich Drużyn Strzeleckich, gdzie szybko stał się jedną z najważniejszych osób. Z Drużyn trafił do Legionów Polskich, a tam w 1 pułku dowodził jednym z batalionów. Walczył w bitwie pod Laskami, podczas której prowadził bohaterski szturm na pozycje rosyjskie pod morderczym ogniem artylerii i karabinów. Został trzykrotnie ranny i przez wiele miesięcy musiał leczyć się w jednym z wiedeńskich szpitali. Po powrocie z rekonwalescencji stał się jednym z najważniejszych współpracowników Józefa Piłsudskiego. Został skierowany do Warszawy, a tam objął komendanturę Polskiej Organizacji Wojskowej. Później został dowódcą jednego z pułków Pierwszej Brygady – jednostki Piłsudskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości stanął na czele prestiżowej – bo wywodzącej się z Legionów – 2. Dywizji Piechoty. Dowodził w wojnie polsko-bolszewickiej i został odznaczony orderem Virtuti Militari. Potem armia wysłał go do Francji, gdzie studiował na prestiżowej uczelni wojskowej Ecole Superieure de Guerre. W 1924 roku, w wieku zaledwie 34 lat, otrzymał nominację generalską. To niewątpliwie wspaniale rozwijająca się kariera i piękna biografia… Jednak w drugiej połowie lat 20. pojawiły się na niej skazy… POLECAMY WYWIAD ROBERTA JURSZO Z DR. JAROSŁAWEM PAŁKĄ (PORTAL DZIEJE.PL-PAP)
Kresy24.pl
