-Bardzo możliwe, że Trybunał Konstytucyjny uzna, że zapisy włączone na etapie prac sejmowych dotyczące penalizacji banderyzmu należy zmienić lub uszczegółowić. Przepis został sformułowany niezręcznym językiem. Nie wiadomo o co do końca chodzi w tych przepisach, czy o tych, którzy propagują idee nacjonalizmu ukraińskiego odwołując się do postaci Bandery czy innego przywódcy UPA. Jest to nieprecyzyjny przepis z punktu widzenia celu, któremu ma przyświecać – powiedział w rozmowie z portalem WPolityce.pl senator PiS i historyk prof. Jan Żaryn
-Kiedy w Senacie zajmowaliśmy się tą nowelizacją podczas komisji ustawodawczej wskazałem, że ten artykuł wydaje mi się niepotrzebny – powiedział prof. Żaryn o “ukraińskiej” części nowej ustawy o IPN. – Ten przepis wymaga osobnych, dodatkowych zapisów, które wiązałyby się z rzeczywistością relacji polsko-ukraińskich. Na tym etapie nie wydaje się, żeby to powinno być penalizowane.
Cała rozmowa tutaj.
Przypomnijmy, że artykuł 2a noweli ustawy o IPN brzmi:
“Zbrodniami ukraińskich nacjonalistów i członków ukraińskich formacji kolaborujących z Trzecią Rzeszą Niemiecką, w rozumieniu ustawy, są czyny popełnione przez ukraińskich nacjonalistów w latach 1925–1950, polegające na stosowaniu przemocy, terroru lub innych form naruszania praw człowieka wobec jednostek lub grup ludności. Zbrodnią ukraińskich nacjonalistów i członków ukraińskich formacji kolaborujących z Trzecią Rzeszą Niemiecką jest również udział w eksterminacji ludności żydowskiej oraz ludobójstwie na obywatelach II Rzeczypospolitej na terenach Wołynia i Małopolski Wschodniej.”
Art. 55a par.1 stanowi zaś:
“1. Kto publicznie i wbrew faktom przypisuje Narodowi Polskiemu lub Państwu Polskiemu odpowiedzialność lub współodpowiedzialność za popełnione przez III Rzeszę Niemiecką zbrodnie nazistowskie określone w art. 6 Karty Międzynarodowego Trybunału Wojskowego załączonej do Porozumienia międzynarodowego w przedmiocie ścigania i karania głównych przestępców wojennych Osi Europejskiej, podpisanego w Londynie dnia 8 sierpnia 1945 r. (Dz. U. z 1947 r. poz. 367), lub za inne przestępstwa stanowiące zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości lub zbrodnie wojenne lub w inny sposób rażąco pomniejsza odpowiedzialność rzeczywistych sprawców tych zbrodni, podlega grzywnie lub karze pozbawienia wolności do lat 3. Wyrok jest podawany do publicznej wiadomości.
Oprac. MaH, WPolityce.pl
fot. Kancelaria Senatu RP, CC BY-SA 3.0 pl
