„Brodzą po terminalu z latarkami i zbierają trupy swoich” (WIDEO)

Powstańcy ze wschodniej Ukrainy dostają wsparcie od Rosji, gdyby nie to już by gryźli ziemię, a banderowski rząd w Kijowie zmuszałby ich do rezygnacji z języka jakim się posługują. Państwa poważne nie pozostawiają swoich rodaków poza graniami bez wsparcia. Tak robią Amerykanie, Żydzi, tak robią też Rosjanie. Polacy w Polsce, tzw państwo polskie zostawia polaków na Litwie, czy Ukrainie na pastwę lokalnych szowinizmów, bez wsparcia, więc niektórych w Polsce dziwi, że Rosjanie swoich na Ukrainie wspierają zbrojnie, a nie powinno dziwić, bo to normalne.

Droga Maniu. To, że masz inne zdanie, niż inni użytkownik nie uprawnia Cię do ubliżania komuś i oskarżania o poważne przestępstwo (a takim przestępstwem jest agentura). Chciałbym Ci przypomnieć, o ile nie znasz polskiego prawa, że to co robisz to pomówienie oraz zniesławienie, a to jest w świetle KK karalne, a Internet nie zapewnia Ci anonimowości. Dbając o poziom dyskusji zachęcam Cię gorąco do kulturalnego zachowywania się wobec adwersarzy, w przeciwnym razie skończyć się to może podjęciem wobec Ciebie odpowiednich kroków prawnych.
Co do merytorycznej części mojej wypowiedzi to chciałbym przypomnieć, że bezpośrednio po Majdanie władze ukraińskie popełniły 3 błędy:

1. Nie zapowiedziały utworzenia rządu jedności narodowej, w którym znaleźliby się także przedstawiciele ze wschodnich obwodów Ukrainy przeciwnych zmianie władzy. Nie wiem, czy takie działanie uchroniłoby Ukrainę przed rozpadem, którego obecnie jesteśmy świadkami, ale z całą pewnością pozwoliłoby go opóźnić, dzięki czemu władze w Kijowie zyskałyby na czasie, przez co mogłyby lepiej przygotować się do ewentualnego konfliktu.
2. Wprowadzając ustawę językową jako jedną z pierwszych uchwał nowych władz był strzałem w stopę – w sytuacji gdzie duża część ludności mówi na Ukrainie w języku rosyjskim, który dodatkowo był językiem ponadregionalnym przy jednoczesnej eskalacji napięcia na wschodzie kraju był iskrą, która spadła na beczkę prochu.
3. Z błędu nr 3 wynikają moim zdaniem 2 błędy wskazane powyżej: Ukraina zawierzyła bezkrytycznie zapewnieniom państw zachodnich o ich konsekwentnym poparciu dla przemian na Ukrainie. Kiedy odpadł Krym i rozpoczął się proces rozpadu państwa ukraińskiego okazało się, że żadne z państw Zachodu (poza wyizolowaną Polską) nie ma ani ochoty, ani interesu w mieszanie się w konflikt na Ukrainie. Co więcej Ukraina znalazła się w matni, bo z jednej strony mówi, że prowadzi wojnę obronną przeciw rosyjskiej agresji, ale oficjalnie nie ogłasza stanu wojny z Rosją nazywając swoje działania zbrojne operacją antyterrorystyczną. Uważam, że do takiego podejścia władze ukraińskie zmusiła Europa: rządowi w Kijowie nie udało się rozszerzyć konfliktu na inne państwa europejskie, a Unia zapewne ostrzegła je, że w razie ogłoszenia stanu wojny z Rosją odpowiedzialność za konflikt spadnie na władze w Kijowie, a w tej sytuacji Europa nie będzie mogła jej pomóc. Wbrew temu co wmawiają nam media w spotkaniach mających na celu zakończenie wojny w Donbasie Rosja nie bierze udziału jako strona konfliktu, ale jako…mediator (sic!) na równi z Niemcami, czy Francją, a sam konflikt rozpatrywany jest zgodnie z wykładnią prawa międzynarodowego jako wojna domowa. W tym kontekście Rosja może bardzo szybko przeciąć wszystkie oświadczenia ukraińskie mówiące (w wymiarze medialno-propagandowym) o rosyjskiej agresji na ich kraj. Wystarczy, że na forum międzynarodowym (spotkanie w sprawie kryzysu ukraińskiego, rada ONZ) Rosja zażąda od rządu Ukrainy określenia wzajemnych stosunków na zasadzie prostego pytania: czy Ukraina uważa, że jesteśmy w stanie pokoju, czy wojny? (pytanie analogiczne do pytania Piłsudskiego do premiera Litwy w 1927 roku). Władze ukraińskie oczywiście musiałyby oczywiście odpowiedzieć, że pomiędzy oboma krajami panuje stan pokoju, w przeciwnym razie równoznaczne by to było z deklaracją wojny, a więc możliwością pełnej inwazji rosyjskiej na Ukrainę.