15 grudnia 1824 r. urodził się Juliusz Kossak – wybitny polski malarz i rysownik. Dzieciństwo i młodość spędził we Lwowie, tutaj studiował i uczył się malarstwa.
Był synem Michała Kossaka, właściciela niewielkiej wsi Knihinin pod Stanisławowem, który był sędzią kolejno w Stanisławowie, Wiśniczu i Lwowie. Matka Antonina pochodziła z rodziny Sobolewskich. Juliusz uczył się u Bazylianów we Lwowie, a potem w Stanisławowie i Buczaczu. Następnie ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim.
Równolegle uczył się malarstwa u znanego lwowskiego pedagoga Jana Maszkowskiego. Pierwszym mistrzem początkującego malarza był akwarelista Piotr Michałowski, “specjalista od malowania koni”. Również Juliusz, często przebywając w środowisku ziemiańskim, malował w tym czasie sceny z polowań, portrety, konie.
Po “okresie lwowskim” artysta wyjechał z żoną do Paryża, potem przeniósł się do Warszawy, aby potem – po krótkim pobycie w Monachium – osiąść w Krakowie. Nie chciał bowiem by jego dzieci uczyły się w zrusyfikowanej warszawskiej szkole.
Nadal często podróżował po wschodniej i południowej Galicji i Podolu, a tematyka kresowa często gościła na obrazach Juliusza Kossaka, uważanego za ojca polskiego malarstwa batalistycznego. Można tu wymienić takie dzieła artysty jak “Żółte Wody”, “Chodkiewicz pod Smoleńskiem”, “Bitwa pod Zborowem”, “Polowanie w Poturzycy u Dzieduszyckich”, “Odsiecz smoleńska” czy “Stadnina na Podolu”, “Bitwa pod Pskowem”, “Pan Pasek pod Lachowiczami” oraz ilustracje do “Potopu”, “Ogniem i mieczem” czy “Pana Wołodyjowskiego” Sienkiewicza.
Kresy24.pl / Historyczne Kalendarium Kresowe
