Rosyjskie media, powołując się na The Washington Free Beacon poinformowały, że ChRL przeprowadziła kolejny test nowej rakiety balistycznej dalekiego zasięgu DF-41.
Co ciekawe, test miał mieć miejsce dzień po tym, kiedy Roskosmos dał do zrozumienia, że nie jest zainteresowany wymianą technologiami rakietowymi z Pekinem.
Ta koincydencja wydaje się świadczyć, że ChRL z właściwą Wschodowi finezją odpowiedziała Moskwie: obejdziemy się i bez waszego doświadczenia – komentuje portal ridus.ru i dodaje, że do dowolnego zakątka świata chińskie DF-41 są w stanie dolecieć w ciągu 30 minut, a na dotarcie do celów w Rosji potrzebują znacznie mniej.
Poprzedni, czwarty z kolei test DF-41 Pekin wykonał w sierpniu 2015 roku. Kolejny kilka miesięcy później, w grudniu 2015 – „zgodnie z planem i bez wrogich intencji” – poinformowało wówczas ministerstwo obrony ChRL. “Nowoczesna armia jest Chinom potrzebna – podkreślono w komentarzach – by sprostać swoim potrzebom bezpieczeństwa” . Wcześniejsze testy rakiety odbyły się lipcu 2012, grudniu 2013 oraz grudniu 2014 roku.
Chiny zaczęły rozwijać program Dongfeng (Wschodni Wiatr) w 1980 roku, w efekcie uzyskano kilka modyfikacji pocisków.
DF-41, znany także jako DongFeng-41 (w kodzie NATO: CSS-X-10), to nowy pocisk klasy ICBM (intercontinental ballistic missile), będący najgroźniejszym rozwijanym obecnie modelem dla chińskiego arsenału nuklearnego odstraszania. Jest międzykontynentalnym pociskiem balistycznym nowej generacji bazowania lądowego, opracowanym przez Chińską Akademię Techniki Rakiet Nośnych (China Academy of Launch Vehicle Technology; CALT) o zasięgu ocenianym na 12.000 do 15.000 km, co czyniłoby go pociskiem balistycznym o największym zasięgu na świecie.
Według zachodnich specjalistów, mierzący ok. 21 metrów długości i ważący ok. 80 ton pocisk, może przenieść nawet do 10 głowic termonuklearnych (multiple independently targetable reentry vehicle; MIRV) naprowadzanych inercyjnie oraz za pomocą rodzimej nawigacji satelitarnej BeiDou. Nie jest jasne, czy pociski te pełnią już faktycznie dyżury bojowe w ramach rakietowych sił strategicznych PLASAF (PLA Second Artillery Force), czy nadal pozostają w fazie testowania – komentował w 2015 r. portal nowastrategia.org.pl.
Kresy24.pl/ridus.ru, mowastrategia.org
