Dzisiaj – bardziej niż na ogół, choć zdarzało nam się i z podobnym zaangażowaniem – reklamować będziemy książkę prof. Przemysława Żurawskiego vel Grajewskiego, poświęconą kwestii ukraińskiej na konferencji pokojowej w Paryżu-Wersalu po I wojnie światowej.
Z przedmowy:
Burzliwe dzieje współczesnej Ukrainy, która od początku obecnego wieku zdołała już przeżyć dwie rewolucje („pomarańczową” w 2004 r. oraz euromajdan i „rewolucję godności” na przełomie lat 2013‐2014), a obecnie zmuszona jest stawiać czoła zbrojnej agresji rosyjskiej, pobudzają zainteresowanie polskiej opinii publicznej dziejami południowo‐wschodniego sąsiada. Mimo bliskości geograficznej, językowej i kulturowej, także tej wynikającej z wielowiekowego współżycia Polaków i Ukraińców (do przełomu XIX i XX w. zwanych Rusinami) we wspólnym państwie, co skutkowało przenikaniem się obu etnosów, dzieje Ukrainy są w Polsce słabo znane.
Dr hab. Przemysław Piotr Żurawski vel Grajewski — profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego w Katedrze Teorii Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W latach 1987‐1995 pracownik naukowy Instytutu Historii Uniwersytetu Łódzkiego, od 1995 r. na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych UŁ. Autor m.in. ważnej monografii Stany Zjednoczone wobec problemu kontroli zbrojeń w dobie Komisji Przygotowawczej do genewskiej Konferencji Rozbrojeniowej 1925-1930.
Od siebie dodam tylko tyle, że prof. Żurawski vel Grajewski nie jest jedynym z tych nudnych akademików, produkujących 600 stron maszynopisu, przyprawiających każdego normalnego człowieka o ból zęba, ale badaczem, który nie tracąc nic ze swojego naukowego warsztatu, jest w stanie trafić bezpośrednio do każdego, kto operuje podstawowymi kategoriami opisu rzeczywistości humanistycznej.
Więcej: http://semper.istore.pl/pl/p/Sprawa-ukrainska-na-konferencji-pokojowej-w-Paryzu-w-roku-1919/23076230
Telesfor
