11 grudnia 1811 r. w Wiedniu zmarł Seweryn Rzewuski – urodzony w Podhorcach hetman polny koronny, jeden z przywódców Konfederacji Targowickiej. Warchoł, karierowicz i zdrajca.
Przy wielu wadach postać o tyle ciekawa, że chyba jako pierwszy z Polaków “zaliczył” wywózkę do Rosji. Stało się to w 1767 r. kiedy Rzewuski był posłem na Sejm. Ponieważ sprzeciwił się żądaniom posła rosyjskiego Nikołaja Repnina został wraz z ojcem porwany przez wojsko rosyjskie i zesłany do Kaługi.
Do Polski wrócił w 1774 r. i dostał buławę polną koronną. Potem jednak ostro występował przeciwko królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu, Radzie Nieustającej i jakimkolwiek reformom. Mówi się, że był chciwy i próżny, funkcji hetmańskich nie pełnił i ciągle coś knuł. W 1788 r. usiłował nakłonić Prusy by pomogły mu zdobyć dyktaturę w Polsce.
W 1791 r. wybrał sobie nową protektorkę – carycę Katarzynę II. Wystąpił przeciwko Konstytucji 3 maja i był jednym z inicjatorów Konfederacji Targowickiej dowodząc wojskiem konfederatów. Po ujawnieniu planów rozbiorowych Rosji i Prus wyjechał do Galicji i wycofał się z życia politycznego.
Naraził się jednak demokratom na tyle, że w czasie Insurekcji Kościuszkowskiej Sąd Najwyższy Kryminalny skazał go na karę śmierci przez powieszenie, wieczną infamię, konfiskatę majątków i utratę wszystkich urzędów. Ponieważ oskarżonego nie było na miejscu wyrok wykonano “in effigie”, czyli na jego wizerunku.
Kresy24.pl / Historyczne Kalendarium Kresowe
