
“To byłby cud, gdyby do 1 stycznia 2027 roku udało się zakończyć wojnę”, jak chce tego administracja Donalda Trumpa – ocenił szef Biura Prezydenta Ukrainy, Kyryło Budanow – były szef wywiadu wojskowego. Tymczasem według nieoficjalnych informacji, Putin miał jakoby zgodzić się w rozmowach na udzielenie przez Zachód gwarancji bezpieczeństwa Ukrainie na wzór 5 Artykułu NATO.
“A kto nie chce? Pokażcie mi choć jednego człowieka na świecie, który nie chce” – odpowiedział Budanow pytany, co sądzi o “nowym amerykańskim terminie zakończenia wojny do 1 stycznia”, o którym donosi Financial Times. “Tylko, czy to realistyczne? Ale mimo to będziemy pracować nad tym, żeby do tego doszło. Choć to byłby po prostu cud” – przyznał Budanow.
Swoją drogą wskazać “człowieka, który nie chce” nie jest aż tak trudno. Urzęduje 800 km dalej, na Kremlu. I ciągle mnoży kolejne warunki, im bardziej widzi, że Donald Trump jest gotów “łyknąć wszystko”, byle tylko móc ogłosić, że dzięki swojemu geniuszowi doprowadził do pokoju. Zresztą tych “ostatecznych terminów” w jego wykonaniu tyle już było, że trudno zliczyć.
A czego dokładnie chce teraz Putin? Tu nawet jednego dnia potrafią się pojawić dwie zupełnie sprzeczne wiadomości. Według jednych, chce oddania mu całego Donbasu, ograniczenia liczebności armii ukraińskiej i oficjalnej rezygnacji z przyjęcia Ukrainy do NATO. A nawet więcej – wyrzucenia poza nawias Sojuszu innych państw dawnej strefy sowieckiej.
Z kolei Washington Post twierdzi zupełnie odwrotnie: że “w niejawnych rozmowach” Putin dopuścił możliwość udzielenia Kijowowi amerykańsko-europejskich gwarancji bezpieczeństwa na wzór Artykułu 5, pod warunkiem, że na Ukrainie nie będzie fizycznie wojsk Sojuszu.
Wygląda to mniej więcej tak: ogłaszamy rozejm, wojska rosyjskie odstępują od granic Ukrainy, a jeśli zaatakują znowu, to NATO będzie miało prawo do niej wkroczyć i znów nałożyć sankcje. Konstrukcja dość kuriozalna, gdyż innymi słowy: jeśli my znowu zaatakujemy Ukrainę, to pozwalamy wam jej bronić. Jak widać, nawet na obronę Ukrainy przed Rosją konieczna jest zgoda Rosji.
Największą kością niezgody pozostaje jednak nadal Donbas, a raczej ta jego część, której Rosjanom nadal nie udało się zdobyć, czyli tak zwany “pas twierdz”. Putin tego żąda, Zełenski odmawia, gdyż doskonale wie, po co to Rosji potrzebne.
Przecież nie pragnie ona tych terenów dlatego, że brakuje jej terytorium i koniecznie musi mieć jeszcze do szczęścia ten zdewastowany wojną kawałek ziemi. Chce go dokładnie z tych samych powodów, dla których Ukraina nie chce go oddać – wie bowiem, że bez tych strategicznych umocnień droga na Dniepr i Kijów stanie w przyszłości przed Rosją otworem.
I wtedy żadne “wojska NATO” Ukrainy nie uratują. Tak jak nie pomogły jej dawne zachodnie gwarancje suwerenności z Budapesztu z 1994 roku. Wystarczy, że ten, albo następny amerykański prezydent znów powie, że on w sumie nie chce się w to mieszać, a Europa będzie znów miesiącami i latami dywagować co robić, zanim Ukraina ostatecznie nie zniknie.
Dlatego ten pas twierdz w Donbasie to dla Kijowa “być albo nie być”. I z tego powodu nie jest to żadna mała kostka niezgody, ale potężny gnat niezgody, który obie strony chcą sobie za wszelką cenę wyrwać. A reszta udaje, że nie rozumie dlaczego.
Zobacz także: Alfa wchodzi, 4333 wychodzi (WIDEO)



