Portal Związku Polaków na Białorusi poinformował dziś, że po długiej chorobie odszedł do wieczności poeta grodzieński, działacz Związku Polaków na Białorusi od chwili powstania organizacji – Polak i patriota Leon Podlach…
Pana Leona znali nie tylko członkowie Oddziału Miejskiego ZPB w Grodnie, którego był aktywnym członkiem, lecz także słuchacze działającego przy ZPB Uniwersytetu Trzeciego Wieku, którego śp. Leon Podlach był współzałożycielem.
Jako poeta, był szczególnie wrażliwy na wszelkie przejawy niesprawiedliwości. Pan Leon Podlach był zawsze obecny tam, gdzie Polacy Białorusi walczyli o swoje prawa i bronili swoich interesów. Brał czynny udział we wszystkich organizowanych przez ZPB pikietach i protestach – m.in. w obronie polskiej oświaty na Białorusi i Domu Polskim w Grodnie, kiedy w 2005 roku – po VI Zjeździe ZPB – siedzibie organizacji groziło zajęcie przez zdrajców sprawy polskiej na czele z byłym prezesem ZPB Tadeuszem Kruczkowskim. Wcześniej – przed VI Zjazdem ZPB – wspólnie ze Stanisławem Poczobutem Leon Podlach brał udział w strajku głodowym w siedzibie ZPB, wymuszając w ten sposób na ówczesnym prezesie Tadeuszu Kruczkowskim przestrzeganie Statutu ZPB i zwołanie posiedzenia Zarządu Głównego organizacji.
Dramatyczne wydarzenia, do których doszło w 2005 roku po VI Zjeździe Związku Polaków na Białorusi, zainspirowały Leona Podlacha do napisania komediodramatu o tym, jak przegrana ekipa Tadeusza Kruczkowskiego przy wsparciu białoruskich służb specjalnych próbowała przywrócić sobie kontrolę nad ZPB.
W naszej pamięci Leon Podlach pozostanie poetą i patriotą polskim, niestrudzonym w dążeniu do prawdy i sprawiedliwości…
Leon Podlach, urodził się 18 listopada 1933 r. w polskiej rodzinie we wsi Wołłowiczowce w pobliżu Grodna. Do 1953 roku pracował na roli. Po kolektywizacji na znak protestu opuścił rodzinną wieś, udając się w głąb ówczesnego ZSRR, za Ural. Na Dalekim Wschodzie – we Władywostoku – odbywał zasadniczą służbę wojskową. Do Grodna wrócił w 1957 roku.
Rymować po polsku próbował od młodości. W ZSRR nie było jednak okazji, aby te próby poetyckie opublikować, więc pisał do szuflady.
Pod koniec lat 80. w Grodnie powstają pierwsze zorganizowane środowiska Polaków, w których aktywnie uczestniczy, stając się najpierw – od 1989 roku – członkiem Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego im. Adama Mickiewicza, a potem – Związku Polaków na Białorusi.
Wiersze zaczyna publikować od 1991 roku m.in. w kwartalniku „Rota” (Lublin), w „Magazynie Polskim” (Grodno), „Głosie znad Niemna” (Grodno) „Teczce” (Paryż) „Ziemi Lidzkiej” (Lida), „Głosie znad Pregoły” (Kaliningrad), w antologii „Gniazda słów. Słowa gniazd” (Białystok).
W 2006 roku pod tytułem „U progu Ojczyzny” ukazał się debiutancki tomik poezji Leona Podlacha. Kolejny i ostatni tomik jego wierszy został wydany w 2009 roku pt. „Nadniemeńskie zapisy”.
Odszedł do wieczności 21 lutego 2018 roku…
Msza św. pogrzebowa za duszę Leona Podlacha rozpocznie się 23 lutego o godzinie 9.00 w katedrze grodzieńskiej (Bazylika katedralna św. Franciszka Ksawerego w Grodnie).
Cześć Jego Pamięci!
Znadniemna.pl
