Na Ukrainie weszła w życie ustawa „O zmianach w prawnych w statusie weteranów wojennych i gwarancjach ich ochrony socjalnej ”. Ten akt prawny wprowadza ochronę socjalną dla uczestników walki o niepodległość Ukrainy w XX wieku.
Ustawa, która została opublikowana w 26 grudnia 2018 r., dodaje do listy uczestników działań wojennych te osoby, które uczestniczyły we wszystkich formach walki zbrojnej o niepodległość Ukrainy w XX wieku w ramach Ukraińskiej Powstańczej Armii, Ukraińskiej Powstańczej Armii Tarasa Borowca (Bulby) „Sicz Poleska”, Ukraińskiej Ludowej Armii Rewolucyjnej (UNRA), Ludowej Organizacji Obrony „Sicz Karpacka”, Ukraińskiej Organizacji Wojskowej (SWO), zbrojnych jednostek Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. Zgodnie z ustawą „O statusie prawnym i pamięci bojowników o niepodległość Ukrainy w XX wieku ”, członkowie tych formacji zostali uznani za bojowników o niepodległość Ukrainy w XX wieku. Na Ukrainie żyje jeszcze 1201 byłych członków OUN i UPA.
W latach 1941-1942 OUN Bandery kolaborowała z Niemcami (np. podczas antyżydowskich krwawych akcji we Lwowie latem 1941 roku), ale po tym jak Niemcy nie zgodzili się na utworzenie państwowości ukraińskiej i aresztowali Stepana Banderę i jego współpracowników, utworzona została Ukraińska Powstańcza Armia. Najpierw celem była walka z Niemcami i przygotowywanie się do walk z Sowietami w przyszłości, ale w latach 1943-1944 UPA dopuściła się ludobójstwa na ludności polskiej na Wołyniu i we wschodnich województwach przedwojennej RP. Po II wojnie światowej UPA jeszcze do lat 50. walczyła z Sowietami (i w II połowie lat 40. na terenach południowo-wschodniej Polski z LWP i UB).
W latach 40. funkcjonowały też mniejsze formacje ukraińskie, jak wspomniane wyżej
Opr. TB, UNIAN
fot. WO Swoboda, CC BY 3.0
