Fot: Pexels,com/Andrea Braghini
Ponad 9 tysięcy węgorzy wyłowiono z Zalewu Wiślanego i przewieziono na otwarte wody Bałtyku. Nie była to jednak zwykła akcja związana z ochroną przyrody. Chodziło również o to, by cenne ryby nie wpadły w sieci rosyjskich rybaków. O niezwykłej operacji przeprowadzonej przez polskich naukowców i rybaków pisze Wirtualna Polska.
Akcja trwała od 5 do 27 października 2026 roku. Jak informuje portal, powołując się na dane Morskiego Instytutu Rybackiego, w tym czasie z Zalewu Wiślanego odłowiono dokładnie 9110 węgorzy o łącznej wadze 8,8 tony.
Powodem operacji była trudna sytuacja węgorza europejskiego, którego populacja od lat dramatycznie spada. Istotne znaczenie miało również położenie Zalewu Wiślanego. Akwen jest podzielony między Polskę i Rosję, a jego północno-wschodnia część należy do obwodu królewieckiego. Pozostawienie ryb w zalewie oznaczało narażenie ich na dalszą presję połowową, również ze strony rosyjskich rybaków.
Węgorze pozyskiwano od rybaków w pięciu portach: Krynicy Morskiej, Kątach Rybackich, Nowej Pasłęce, Fromborku i Suchaczu. Szczególną uwagę zwracano na dorosłe osobniki, tak zwane węgorze srebrzyste, które są gotowe do rozpoczęcia dalekiej wędrówki na tarliska.
Cała procedura była prowadzona tak, aby nie zaszkodzić rybom. Węgorze najpierw trafiały do zbiorników z dobrze natlenioną wodą. Następnie specjaliści oceniali ich stan, ważyli je i umieszczali w specjalnych basenach transportowych na ciężarówkach.
Ryby przewieziono do Zatoki Gdańskiej, od strony otwartego morza. Dzięki temu mogły kontynuować migrację, omijając rosyjską część Zalewu Wiślanego.
Na tym jednak nie kończy się naukowa część przedsięwzięcia. Sto węgorzy wyposażono w nadajniki akustyczne, których sygnały będą odbierane przez podwodne urządzenia monitorujące. Zostaną one rozmieszczone wzdłuż trasy migracji, między innymi w Cieśninach Duńskich.
Badacze chcą w ten sposób sprawdzić, czy ryby bezpiecznie przemieszczają się przez Bałtyk i docierają do kolejnych etapów swojej wędrówki. Celem węgorzy jest Morze Sargassowe na Atlantyku, w pobliżu Bermudów. To właśnie tam ten gatunek odbywa tarło. Po złożeniu ikry dorosłe osobniki kończą życie, a młode węgorze rozpoczynają podróż w kierunku europejskich wód.
Odbudowa populacji węgorza europejskiego jest jednym z celów strategii Unii Europejskiej. Zakłada ona konieczność zapewnienia migracji co najmniej 40 proc. węgorzy srebrzystych do miejsc rozrodu w porównaniu z liczebnością sprzed załamania populacji.
Operacja nie była tania. Jej koszt wyniósł około 3,6 mln zł. Ponad 2,5 mln zł pochodziło z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.
