Rafajłowa, leśniczówka na tle Maksymca. fot. Polona
Położona w paśmie Gorganów Rafajłowa od zawsze była miejscem, w którym mieszały się języki i kultury – obok siebie mieszkali Huculi, Ukraińcy, Polacy, Żydzi i Austriacy. Nim powstały tu schroniska turystyczne, przede wszystkim osada związana była z wyrębem lasów i gospodarką leśną.
Z czasem, do malowniczo położonej nad Bystrzycą wsi, zaczęli przybywać turyści, a władze Austro-Węgier urządzały tu polowania. Do rozwoju miejscowości z pewnością przyczyniła się kolej wąskotorowa, dzięki której Rafajłowa zyskała połączenie z Nadwórną.
Nie można opowiadać o Rafajłowej bez jej najmocniejszego historycznego akcentu – bitwy stoczonej przez II Brygadę Legionów Polskich z oddziałami rosyjskimi w czasie I wojny światowej. Nocą z 23 na 24 stycznia 1915 roku legionistom udało się utrzymać okoliczne tereny i przywrócić funkcjonowanie cywilnych instytucji, a więc kolei, poczty i telefonu. Z tego tytułu miejscowość zyskała miano „Rzeczypospolitej Rafajłowskiej”.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości miejscowość zaczęła przyciągać coraz szersze rzesze turystów – powstały kolejne szlaki i budowano kolejne schroniska czy pensjonaty, Swoją placówkę miał tu nawet Warszawski Klub Narciarski, który tuż przed wybuchem II wojny światowej wybudował w Rafajłowej dość spore schronisko.
Rozwój wsi zatrzymała II wojna światowa. Dopiero po tym, jak Ukraina wybiła się na niepodległość, w Rafajłowej, która obecnie nazywa się Bystrzyca odradzają się tradycje turystyczne – zarówno letnie jak zimowe.
