Co roku ponad tysiąc Rosjanek poddawane jest nieludzkiej procedurze obrzezania.
Według danych opublikowanych na stronie internetowej Fundacji na Rzecz Praw Człowieka w Rosji „Inicjatywa prawna” (SRJI.org) w Czeczenii, Inguszetii i Dagestanie od lat jest praktykowane obrzezanie kobiet. Co roku ok. 1,2 tysiąca dziewczynek poddawanych jest nieludzkiej procedurze, polegającej na odcięciu lub uszkodzeniu nożem, nożycami lub igłą łechtaczki. Obrzezanie zazwyczaj odbywa się w warunkach dalekich od sterylności. Procedurę traktuje się jako przygotowanie kobiety do roli żony w patriarchalnej rodzinie. Najwięcej przypadków tego okrutnego zabiegu dokonuje się w Dagestanie.
W raporcie podkreśla się, że władze zezwalając na takie praktyki ignorują nałożony na nie przez prawo obowiązek ochrony dzieci przed przemocą w rodzinie.
Według ”Inicjatywy prawnej” po opublikowaniu pierwszego raportu w 2016 roku „ państwo nie podjęło żadnych działań” w celu zbadania problemu i zmiany sytuacji. Dagestańska prokuratura przeprowadziła dwie kontrole, które oczywiście nie odnotowały żadnego naruszenia praw dzieci, ani nie potwierdziły istnienia zasygnalizowanego w raporcie problemu.
Według obrońców prawa wynika to z faktu, że niektóre społeczności i same kobiety, które przeszły przez obrzezanie „dążą do stworzenia wokół tej tradycji aureoli świętości, aby chronić kaleczącą procedurę przed zewnętrzną ingerencją”. Niezbędność tej czynności tłumaczy się wymogami religii: islam tego wymaga; zwyczaju: zawsze tak robiono; a także potrzebą kontroli moralności: żeby kobiety nie zachowywały się jak prostytutki i zachowały czystość aż do ślubu.
Takie „operacje”, jak zaznaczono w dokumencie, to nie tylko dyskryminacja ze względu na płeć i wiek, ale i ewidentne naruszenie przepisów prawa karnego Rosji, a także prawa międzynarodowego.
W 2016 roku jedna z posłanek do Dumy Państwowej zaproponowała wprowadzenia odpowiedzialności karnej za „obrzezanie nieletnich dziewczynek w celu realizacji kultu religijnego” w wymiarze od 7 do 10 lat pozbawienia wolności. Sprzeciw wobec procedowania tego wniosku zgłosił zastępca przewodniczącego Komitetu Dumy do Spraw Cywilnych, Karnych i Arbitrażu, tłumacząc go tym, że przepis ten skuteczny byłbym tylko wobec pojedynczych przypadków. Natomiast nie da się zastosować tego prawa „jeśli wszyscy muzułmanie uważają, że takie postępowanie jest słuszne”.
Adam Bukowski
