Aleksander Knyrowicz. Fot: Euroradio.fm
Polskość miał w genach i rodzinnej historii. Gdy dostał swój pierwszy, jeszcze sowiecki paszport, w rubryce narodowość wpisał „Polak”. Jak mówi, o jego polskich korzeniach niech świadczy fakt, że zegar w domu dziadka odmierzał czas według . czasu polskiego aż do 1963 roku.
Biznesmen z Białorusi, finansista represjonowany przez reżim Łukaszenki Aleksander Knyrowicz podzielił się nowiną: polskie władze uznały, że jest on „godny bycia obywatelem tego kraju” – podała Nasza Niwa.
„Najtrudniej było nauczyć się polskiego na poziomie B1 i zdać egzamin państwowy w wieku 50+” – powiedział Aleksander w rozmowie z internetową gazetą. „Miałem szczęście, bo wszystkie dokumenty były w porządku”.
„Jestem naprawdę Polakiem. Jak więc mogę się od tego uwolnić?” – napisał Aleksander na Facebooku, żartując, że to jego coming out.
Biznesmen ma polskie korzenie ze strony ojca. Jego rodzina mieszkała we wsi Niwnoje w powiecie stołbcowskim, która w różnych okresach doświadczała rządów Imperium Rosyjskiego, Niemców i Polaków.
„Imiona moich wujków, ciotek i dziadków w tej linii nie pozostawiają wątpliwości: Józef, Wojciech, Teresa, Franeak, Jadwiga… A rodzinna legenda świadczy – zegar w domu mojego dziadka działał według czasu polskiego do 1963 roku”.
Sam Aleksander napisał „Polska” w rubryce „narodowość”, kiedy otrzymał swój pierwszy sowiecki paszport w 1989 roku. W tamtym czasie była to dla niego swego rodzaju antysowiecka rebelia.
Jego polskie pochodzenie potwierdziły również testy genetyczne, którym Aleksander niedawno się poddał.
„Test wykazał, że 49% moich korzeni znajduje się bezpośrednio w północno-wschodniej części Polski – tam, gdzie są Podlasie, Suwałki i tak dalej. Kolejne 40% pochodzi z północno-zachodniej Rosji, z Pskowa. O ile wiem, stamtąd pochodzą korzenie mojej matki i babci. To mieszanka.”
Uzyskanie obywatelstwa polskiego w przypadku biznesmena mogłoby nastąpić szybciej, ale on sam się nie spieszył, wszystko załatwiał pocztą, gdyż posiadał również aktualny białoruski paszport ważny do 2031 roku. Od momentu złożenia dokumentów do decyzji polskich władz minęło półtora roku.
Na pytanie, czy Aleksander czuje się Polakiem, odpowiada, że zarówno w Polsce, jak i na Białorusi czuje się rodowitym mieszkańcem.
„Nie odczuwam będąc w Polsce tęsknoty ani nostalgii. Raczej nie rozumiem, po co nam granica na Bugu, dlaczego dzieli dwa tak bliskie sobie narody? Wydaje mi się, że nie powinno jej być. Ale mentalnie, oczywiście, jestem na zawsze związany z Białorusią linami kotwiczącymi. I obecność lub brak polskiego paszportu w żaden sposób tego nie zmieni”.
