Kazimierz Górski (1973). Fot: Hans Peters / Anefo – Nationaal Archief Fotocollectie Anefo (cropped)
1921 – we Lwowie urodził się Kazimierz Górski – wybitny selekcjoner reprezentacji Polski, prezes PZPN, legenda futbolu. Nasz kraj zawdzięcza mu największe piłkarskie sukcesy w swojej historii.
Wszyscy pamiętamy jak Kazimierz Górski trenował naszą narodową drużynę w latach 1970–1976 i doprowadził ją do zwycięstwa na Olimpiadzie w 1972 r. oraz do finału Igrzysk Olimpijskich w 1976 r., a także zdobył z nią srebrny medal na Mistrzostwach Świata w 1974 r. W naszym Kalendarium przypomnijmy więc tylko okres dzieciństwa i młodości tego wybitnego kresowiaka.
Rodzina Górskich mieszkała przed wojną we Lwowie przy ulicy Gródeckiej. Młody Kazimierz – wzorem swojego sportowego lwowskiego idola Wacława Kuchara – uprawiał wiele dyscyplin, ale najchętniej kopał piłkę. Jak czytamy na stronie kazimierzgorski.pl jego mama Zofia dziwiła się, że tak szybko niszczy buty. Podobno żonglował każdym napotkanym przedmiotem. Ojciec Maksymilian – lwowski działacz klubowy – rozumiał to chyba lepiej.
W 1939 r., tuż przed wojną, sam Wacław Kuchar powołał Kazimierza Górskiego do drugiej drużyny RKS Lwów. Jeździł na mecze do Rzeszowa, Przemyśla, Stanisławowa i Zamościa. Po tym jak na meczu z Pogonią Lwów popisał się wspaniałym dryblingiem i strzelonym golem trafił do pierwszego zespołu RKS. Tu z kolei zabłysnął w meczu z Koroną Sambor, dzięki jego bramce RKS utrzymał się w lidze okręgowej.
“Lwowiak jeśli poddał się, znaczy – już go nie ma” – tak mówił jego ojciec i może stąd pochodzi słynne potem na całą Polskę powiedzenie trenera Kazimierza Górskiego: “Dopóki piłka w grze…”. A czy przypadkiem “piłkarskie szachy” nie wzięły się z drugiej przedwojennej fascynacji Pana Kazimierza? Przecież wygrał kiedyś nawet z szachowym mistrzem Lwowa!
1427 – zmarł Kazimierz – królewicz polski, syn Władysława Jagiełły. Żył niecałe 10 miesięcy. Nie należy go mylić z innym synem Jagiełły – również Kazimierzem (urodzonym w roku śmierci swojego brata), który potem był wielkim polskim królem.
1779 – zmarła Katarzyna Agnieszka Ludwika Sapieha – łowczyna litewska, działaczka Konfederacji Barskiej. Urodzona w 1718 r.
1864 – car Aleksander II wydał dekret o uwłaszczeniu chłopów w Królestwie Kongresowym.
1889 – zmarł Ludwik Waryński – polski działacz i ideolog ruchu socjalistycznego urodzony w 1856 r. we wsi Martynówka (obecnie Ukraina).
1899 – w Limie w Peru zmarł Ernest Malinowski – urodzony w 1818 r. w Sewerynach koło Nowogrodu Wołyńskiego inżynier, słynny budowniczy kolei w Peru, profesor Uniwersytetu w Limie, bohater narodowy tego kraju.
Zbudowana przez polskiego inżyniera w latach 1872-1876 linia kolejowa z Callao przez Limę do Huancayo na odcinku Callao-Oroya w najwyższym punkcie na przełęczy Ticlio biegnie na wysokości 4769 m n.p.m. Stoi tam m.in. pomnik Ernesta Malinowskiego. Do 2005 r. nie było na świecie wyżej położonej trasy tego typu. Rekord Polaka pobili dopiero Chińczycy w 2005 r. budując nowoczesną linię kolejową do Tybetu.
1900 – zmarł Łukasz Ostoja Solecki – polski biskup rzymskokatolicki, biskup przemyski w latach 1881–1900, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego. 15 sierpnia 1882 r. w obecności ok. 100 tysięcy wiernych dokonał koronacji obrazu Matki Boskiej Słuchającej w kościele franciszkanów w Kamieńcu Podolskim. Urodzony w 1827 r. w Jawczu w powiecie rohatyńskim.
1922 – Litwa Środkowa została włączona do Polski.
1927 – we Lwowie urodził się Piotr Kowalski – polski rzeźbiarz, matematyk, architekt. Zmarł w 2004 r.
1980 – zmarł Jarosław Iwaszkiewicz – polski pisarz urodzony w 1894 r. w Kalniku koło Kijowa.
Kresy24.pl / Historyczne Kalendarium Kresowe – 2 marca
