– To przez aktywność Polonii, Polska jest w stanie w najefektywniejszy sposób kształtować swój wizerunek za granicą. Każdy nasz rodak mieszkający poza ojczyzną to jeden honorowy ambasador naszego kraju. Biorąc pod uwagę, że za granicą jest nas, według różnych szacunków, łącznie ponad 20 mln, to do dyspozycji władz polskich pozostaje gotowy do działania nieformalny wielomilionowy korpus dyplomatyczny, pisze na portalu dziennikzwiazkowy.com Julia Grzybowska – Project Manager w Warsaw Institute oraz autorka raportu pod tytułem: “W pogoni za utopią. Polacy na świecie, Polska w oczach świata”.
Nowa strategia promocji Polski za granicą
Obecnie obserwujemy zmianę w profilu Polaka-emigranta, który coraz częściej podróżuje po świecie, zna kilka języków obcych i ma chęć podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Polacy wielokrotnie udowodnili, że stanowią wartość dodaną dla państwa przyjmującego. Cała strategia promocji Polski powinna zostać zweryfikowana, aby w pełni wykorzystać potencjał jakim aktualnie dysponujemy za granicą. Powinna ona uwzględniać dynamiczne zmiany jakie zaszły w ostatnich dwóch dekadach oraz kłaść nacisk na wykorzystanie nowoczesnych technologii i środków komunikacji, pozwalających na lepszy kontakt z młodym pokoleniem emigrantów.
Emigracja Polaków do lat 90—tych XX w. wiązała się z uwarunkowaniami historycznymi Polski, takimi jak powstania, czy I i II wojna światowa. Polacy doświadczeni znacznymi represjami w swojej ojczyźnie zmuszani byli wyjeżdżać za granicę. Głównymi kierunkami migracyjnymi były Stany Zjednoczone, Kanada, Brazylia i Australia. Z najnowszego raportu The Warsaw Institute Review pt. „W pogoni za utopią. Polacy na świecie, Polska w oczach świata” wynika, że choć nie jesteśmy w stanie oszacować dokładnej liczby Polaków zamieszkujących powyższe państwa, to jednak wiemy, że różny jest ich stopień aktywności na rzecz promocji Polski oraz samo poczucie polskości. Najlepszym przykładem wydaje się być zestawienie sytuacji Polaków w USA i Brazylii. Kongres Polonii Amerykańskiej pod przewodnictwem Jana Nowaka Jeziorańskiego dzięki swojej działalności lobbingowej miał znaczący wpływ na włączenie Polski w poczet państw członkowskich NATO. Tamtą aktywność można więc określić jako ponad przeciętną. Dziś jednak nie ma już tak dużego zaangażowania Polonii w sprawy Polski. Zupełnie inaczej wyglądała sytuacja Polaków zamieszkujących Brazylię. Na skutek decyzji prezydenta Getulio Vargasa z 1938 r. Polonia została (podobnie jak inne mniejszości narodowe) pozbawiona możliwości posługiwania się językiem ojczystym oraz kultywowania własnych tradycji. Kolejne pokolenia Polaków nie znały więc języka polskiego, a ich więzi z krajem pochodzenia znacząco się osłabiły.
Polska strategia promocyjna
Na podstawie powyższych przykładów widoczna staje się trudność wynikająca ze stosowania jednej strategii promocji kultury polskiej za granicą. Niezbędne natomiast pozostaje przeprowadzenie szerszych badań środowiskowych na temat Polonii w każdym z państw, w których Polska zamierza wzmocnić swoją obecność. Pozwolą one na stworzenie strategii uwzględniającej indywidualne uwarunkowania polityki wewnętrznej państw zamieszkiwanych przez Polonię. Jak dotąd najsilniejszym arsenałem promocyjnym Polski pozostają konsulaty i ambasady, które bardzo często sprawują kontrolę nad najważniejszymi wydarzeniami kulturalnymi dotyczącymi Polski. Nieustająco należy poszukiwać jednak nowych form komunikacji. Na kanwie omawianego raportu, The Warsaw Institute Review, Fundacja Warsaw Institute oraz magazyn Wszystko co Najważniejsze zorganizowały debatę ekspercką poświęconą współczesnej Polonii. Jedną z panelistek była Iwona Kozłowska, Dyrektor Departamentu Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, która stwierdziła, że tworzenie wydarzeń, czy powstawanie nowych publikacji poświęconych Polonii już samo w sobie staje się kluczowym punktem wyjścia do popularyzowania tematu.
Jednak w naszej ocenie jest to zbyt mało. Jedną z głównych rekomendacji raportu The Warsaw Institute Review jest pilna potrzeba zrewidowania dotychczasowej strategii polskiej promocji. Istnieje również wysoka konieczność przeprowadzenia działań pod auspicjami administracji państwowej, które wykraczałyby poza standardowe ramy komunikacji. Nowa strategia powinna dostosować się do współczesnych trendów technologicznych, tak aby utrzymać kontakt z młodym pokoleniem emigrantów. Polskie społeczeństwo, jak i cała klasa polityczna, powinny być świadome, że brak zainteresowania Polonią jest błędem, a także powinny dostrzec jej potencjał promocyjny i znaczenie na świecie.
czytaj dalej…
