Ukazał się właśnie nr 1/2021 periodyku „Res Carpathica. Rocznik ludzi Karpat”, wydawany przez Stowarzyszenie Res Carpathica.
Jak możemy przeczytać w odredakcyjnym wstępie:
„[…] to rocznik składający się z trzech części (działów): naukowej, popularnej i kronikarskiej. Powołany do życia przez powstałe pięć lat temu Stowarzyszenie o tożsamej nazwie z siedzibą w Warszawie, ma wypełnić niewątpliwą lukę w karpackim świecie publikacji przyczynkarskich i popularnonaukowych. Ma przede wszystkim funkcjonować jako medium elektroniczne, a dla Bibliotek i chętnych – w wydruku papierowym. Inicjatorom tego projektu przyświecała myśl stworzenia swego rodzaju płaszczyzny – czy pomostu – łączącej karpackich twórców wszelkich zainteresowań i języków. Czy to karpackie przedsięwzięcie się powiedzie? Właśnie otrzymało swoją szansę i… zaistniało. Reszta zależy od Was, Drodzy Czytelnicy i przyszli Autorzy rocznika «Res Carpathica»”.
Wewnątrz numeru m.in.:
– Jan Skłodowski, O Karpatach można czytać bez końca…
– Jerzy M. Roszkowski, Spisz i Orawa w działalności Juliusza Zborowskiego
– Tadeusz M. Trajdos, Święta Rozalia w Podszklu na Orawie
– Leszek Rymarowicz, Historia „Szpitala Serwackiego” w Żabiu – przyczynek do dziejów opieki zdrowotnej na przedwojennej Huculszczyźnie
– Piotr Kłapyta, Zlodowacenie najwyższych grup górskich Karpat Wschodnich podczas maksimum ostatniego glacjału Dariusz Dyląg, Sprawa schroniska na Zaroślaku pod Howerlą oraz stan turystyki na posiedzeniach Wojewódzkiej Komisji Turystycznej w Stanisławowie w roku 1925
– Patrice M. Dabrowski, Czym są dla mnie Karpaty
– Natalia Tarkowska, Botaniczna perła Pokucia. Dendrologiczny Park im. Apolinarego Tarnawskiego
– Jacek Wnuk, W światłach i cieniach Karpat – o moim fotografowaniu
– Ewa Chwałko, Łuk Karpat. 84 dni samotnej wędrówki
Kontakt z Redakcją „Res Carpathica. Rocznik ludzi Karpat”: [email protected]
RES