W szeregach terrorystów są Polacy

Michał Pawiński

17 sierpnia 2014 o 09:08 Odpowiedz

Najemnikom to obojętne, ale ochotnikom – nie. Do Noworosji przybywają ochotnicy z Rosji, Serbii, Polski i innych krajów. A Ługańsk i Donieck jest ukraiński tylko w takim sensie, w jakim sto lat temu Warszawa i Łódź były rosyjskie.

Rachel

17 sierpnia 2014 o 00:54 Odpowiedz

„pojedyncze przypadki, ponieważ sympatie większości polskiego społeczeństwa są po stronie Ukrainy”.

Ale bzdury i kłamstwo!?

Wieslaw Szelejak

16 sierpnia 2014 o 22:36 Odpowiedz

Dodam iż wrogo i bandycko rozprawiali się od wieków z Polakami.
Dziś takze nie wierzę w ich intencje; potrafią wycinać niezłe numery- NIEPRZEWIDYWALNE

Wieslaw Szelejak

16 sierpnia 2014 o 22:31 Odpowiedz

Panie Pawle lubię takie analizy
Też staram się rozpatrywać obecną wojnę na Ukrainie w podobny sposób.
Krytycznie a nawet b.krytycznie widzę aktywność na zamówienie PO.niby tak przyjaźnie wczesniej do Rosji.
Ciekawi mnie jednak zagadkowe podejscie Putina do przecież łatwego spacyfikowania Ukrainy.
Nie będę udawał że mam przyjacielski stosunek do Ukrainy.Postrzegam ich przez pryzmat wrogo i bandycko .

Michał Pawiński

16 sierpnia 2014 o 22:15 Odpowiedz

Dla wyjaśnienia: Nie jestem rosyjskim agentem ani zaciekłym rusofilem. Nie jestem wrogiem narodu ukraińskiego. Owszem, lubię rosyjską kulturę i szanuję naród rosyjski, owszem, lubię ukraińską kulturę i szanuję naród ukraiński, ale jako Polak chcę kierować się interesem narodu polskiego – tak jak go rozumiem, niekoniecznie zgodnie z polityką polskiego rządu.
Uważam, że korzyści z podziału obecnej Republiki Ukrainy są dla Polski następujące:

1. Republika Ukraina w obecnych granicach to sztuczny twór, obejmujący zarówno Ukraińców (głównie na zachodzie i w centrum) jak i ludność utożsamiającą się raczej z Rosją lub byłym ZSSR (głównie na wschodzie i południu). Na Zakarpaciu żyją zaś – prócz Węgrów – Rusini Karpaccy, którzy są odrębnym narodem od Ukraińców. Dlatego Ukraina jest państwem wewnętrznie niestabilnym, rozdzieranym wewnętrznymi konfliktami na tle historycznym i kulturowym. Państwo, w którym Wschód czci pamięć krasnoarmiejców z Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, a Zachód – żołnierzy SS-Galizien i partyzantów UPA, nie może być stabilne. Ukraina pomniejszona o Noworosję (i ewentualnie o Ruś Zakarpacką) stanie się państwem o większej społecznej spoistości. Zatem chcąc mieć stabilnego sąsiada – powinniśmy wspierać podział Ukrainy.

2. Ukraina odcięta od Morza Czarnego będzie musiała zainteresować się Bałtykiem – czyli współpracą z Polską w zakresie transportu i infrastruktury.

3. Po odpadnięciu Noworosji wzrośnie statystyczny odsetek Polaków na Ukrainie, którzy żyją raczej w centralnej i zachodniej części tego kraju. To wzmocni ich pozycję w społeczeństwie ukraińskim.

(4. – argument zwłaszcza dla tych, którzy boją się Rosji) Utrata Noworosji ostatecznie ukształtuje naród ukraiński w duchu antyrosyjskim. Jeśli zatem chcemy widzieć w Ukrainie bufor chroniący nas przed Rosją, to lepiej aby ten bufor był maksymalnie antyrosyjski.

5. Im mniejszy będzie potencjał Ukrainy tym łatwiej będzie Polsce stawiać jej żądania – np. w kwestii polityki kulturalnej i historycznej.

6. Z przyczyn historyczno-politycznych Ukraina pod rządami “banderowców” lub “europejczyków” będzie naturalnym sojusznikiem Niemiec. Lepiej więc, jeśli ten ich sojusznik będzie miał jak najmniejszy potencjał terytorialny i ludnościowy.

7. Sukces rosyjskich planów może zachęcić Węgry do podobnych działań na Zakarpaciu. Jeśli Ruś Zakarpacka stanie się autonomiczną częścią Węgier, to Polska uzyska kilkunastokilometrową wspólną granicę z Węgrami w Bieszczadach. Obecnie to może mało ważne, ale historia pokazała nam, że dobrze mieć granicę z Węgrami.

(8 – argument dla zwolenników UE, do których nie należę) Im mniejsza Ukraina tym łatwiej przyjmą ją do UE. A jeśli będzie w UE – tym mniejsze będą wydzielane jej “fundusze europejskie”, na które Polska też będzie się musiała składać.

(9 – argument dla zwolenników wyznawanej przeze mnie idei utworzenia w przyszłości Rzeczypospolitej Czworga Narodów czyli odrodzenia dawnej Rzeczypospolitej w nowej formie politycznej) Jeśli naród ukraiński w przyszłości odrzuci kult OUN-UPA to będzie gotowy do nawiązania z Polską bliższej współpracy na podstawie wspólnego dziedzictwa i tradycji Rusi Halickiej, Podola, Wołynia oraz “Ziem Ukrainnych” Rzeczypospolitej. Noworosja (z wyjątkiem okolic Dniepropietrowska) nie należała nigdy do Rzeczypospolitej, więc Rzeczpospolita byłaby jej mentalnie i historycznie obca.

tomek

16 sierpnia 2014 o 21:04 Odpowiedz

@Jan 16 sierpnia 2014 w 13:14

Ma pan rację, normalni Polacy nie popierają ani jednych ani drugich. A ci co popierają to broń w rękę i niech jadą się zabijać zamiast pisać głupie komentarze.

Michał Pawiński

16 sierpnia 2014 o 17:34 Odpowiedz

@Tomasz Otocki: to zależy kto, jak, dlaczego i po co by ją hipotetycznie rozwalał. Nie mam nic przeciwko Łotwie dopóki nie szkodzi ona ani Polsce ani łotewskim Polakom.

miki

16 sierpnia 2014 o 15:03 Odpowiedz

eeee, nie wierzę.Nacjonaliści? Przecież Rosja to nasz największy wróg i to od kilkuset lat ,a jak to mówią wróg naszego wroga jest naszym przyjacielem czyli trzeba trzymać z Ukrainą, to jest nasza racja stanu a szczególnie nacjonalistów no chyba że skretynieli doszczętnie ale nie wierzę.