(na podstawie relacji i dokumentów udostępnionych przez Andrzeja Jastrzębskiego)
W poprzednim artykule o nauczycielu Stefanie Jastrzębskim z Iwieńca pow. Wołożyn woj. Nowogródzkie postawiliśmy pytanie: „Nie wiemy skąd nauczyciel pochodził ?”
Stefan Jastrzębski (1904 – 1943), s. Antoniego i Stanisławy zd. Dzierżanowska urodził się w m. Starosielce pod zaborem rosyjskim.
Miał czterech braci: Leona (1903 – 1990), Aleksandra (1907 – 1965), Jana (1910 – 1982), Bolesława (1917– 1997). Oboje rodzice i bracia – oprócz Bolesława, urodzeni w Starosielcach. Bolesław w Ostaszkowie w Rosji, dokąd rodzinę deportowano podczas I wojny światowej.
Starosielce – ok. 4 wiorsty od Białegostoku, z zarządem policyjnym dla 4 gmin powiatu (Białostoczek, Choroszcza, Juchnowiec, Obrębniki), Ok. 1880 r. liczyły ok. 3000 mieszkańców, 1/3 Niemców. Stacja drogi żelaznej brzesko grajewskiej, warsztaty kolejowe, fabryka sukna i wyrobów wełnianych, wiatraki. Droga brzesko – grajewska przecina się z drogą żelazną warszawsko – petersburską. Stacja Starosielce pomiędzy stacjami Lewicka a Knyszynem. Do Brześcia 122 wiorsty, do Grajewa 71.[1]
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r., rodzina powróciła z Rosji do Starosielec.
Stefan Jastrzębski ukończył Seminarium Nauczycielskie im. Króla Zygmunta Augusta w Białymstoku, i został skierowany do pracy nauczycielskiej w miasteczku Iwieniec powiat Wołożyn woj. Nowogródzkie.
W latach XX – lecia międzywojennego rodzina zamieszkiwała w Stołpcach i Wilnie.
Podczas niemieckiej okupacji podchorąży Stefan Jastrzębski walczył w szeregach Armii Krajowej z okupantem niemieckim, i zginął latem 1943 r., w Puszczy Nalibockiej podczas niemieckiej operacji przeciwpartyzanckiej „Hermann.”[2]
Stanisław Karlik
.
[1] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego…, Biblioteka U.Warszawskiego, wyd. elektroniczne DiVu Libre
[2] Jan Józef Kuźmiński, „Z Iwieńca i Stołpców do Białegostoku”, s. 52, Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego,
Adolf Pilch, „Partyzanci trzech puszcz”, s. 332, Wydawnictwo Editions Spotkania 1992 r.
