Na jesieni 2016 roku UE ekscytowała się sukcesem pt: “udało się zdemokratyzować” ostatniego dyktatora Europy, który po 12 latach wpuścił do “parlamentu” mało znaną opozycjonistkę Zjednoczonej Partii Obywatelskiej Hannę Konopacką. Tamtą decyzją Aleksander Łukaszenka miał dowieść, że jest otwarty na dialog z Zachodem.
Tymczasem od “wyborów” minął zaledwie rok, a deputowana Konopacka ogłosiła właśnie powołanie nowej organizacji pod nazwą “Naprzód Białoruś!”. Znamienne jest to, że swojej inicjatywy nie konsultowała ze Zjednoczoną Partią Obywatelską (ZPO), partią, która otworzyła jej drogę do wielkiej polityki. Jej lider o nowo utworzonej organizacji dowiedział się z mediów.
Hanna Konopacka zapowiada, że do nowej organizacji wejdą ludzie, którzy będą chcieli konstruktywnie pracować na rzecz pozytywnych zmian w kraju, ale nie chcą mieć przy tym nic wspólnego z istniejącymi partiami czy ruchami politycznymi. Ruch “Naprzód Białoruś!” zamierza zbudować horyzontalną strukturę zarządzania, a finansowanie – według zamysłu deputowanej, będzie się odbywało … ze zbiórek sympatyków. Konopacka zapowiada, że już w przyszłorocznych wyborach lokalnych – (planowanych na luty 2018 rok) wystawi swoich kandydatów.
Lider ZPO Anatolij Lebiedźko wiadomość o inicjatywie partyjnej koleżanki przyjął ze zdziwieniem, by nie powiedzieć z niedowierzaniem. Jak mówi, ani on, ani rada polityczna partii nie zostali poinformowani przez Konopacką. Opozycyjny polityk zwraca uwagę na zbieżność powołania nowej inicjatywy z terminem wyborów lokalnych:
– Ruch “Naprzód Białoruś!” – to nic innego jak kalka “Mów prawdę”. One są do złudzenia podobne nie tylko pod względem głoszonych haseł, ale także ludzi. Zmień Korotkiewicz na Kanopacką, nikt nie zauważy różnicy. Co ciekawe, im mniej reprezentują sobą inicjatorzy pewnych “ruchów”, tym głośniejsze i pełniejsze patosu nazwy tych ruchów i zapewnień o ich unikalności.
