25 sierpnia 1991 roku odbyło się historyczne posiedzenie Rady Najwyższej BSSR, na którym uchwalono Deklarację o suwerenności państwowej, która uzyskała status ustawy konstytucyjnej. Historyczną ustawę przegłosowali deputowani białoruskiej Rady Najwyższej w obliczu rozpadu Związku Sowieckiego.
Historyczna sesja odbyła trzy dni po nieudanej próbie przejęcia władzy w ZSRR przez „twardogłowych” liderów KPZR z Państwowego Komitetu Stanu Wyjątkowego, tzw. poczu Janajewa, i była dość burzliwa. 24 sierpnia dziesiątki tysięcy osób zgromadziło się na przyszłym Placu Niepodległości, wówczas na Placu Lenina przed budynkiem, w którym spotkała się Najwyższa Rada. Na czele protestów stanął charyzmatyczny lider Białoruskiego Frontu Ludowego Zianon Paźniak, który w trakcie puczu Janajewa zdecydowanie poprał Jelcyna, mimo zdecydowanej przewagi w Radzie Najwyższej BSSR członków Komunistycznej Partii Białorusi.
Jego płomienne przemówienia porwały tłumy mińszczan. Domagano się rozwiązania Rady Najwyższej, najwyższego organu ustawodawczego zdominowanego przez komunistów. Zdezorientowana i rozbita większość komunistycznych deputatów ugięła się pod naporem ulicznych protestów i zdecydowania nielicznej opozycji.
Tymczasem deputowani opozycji Zianon Paźniak, Walentyn Gołubiew i Galina Siemdzianowa wprowadzili po raz pierwszy do sali, w której odbywała się sesja biało-czerwono-białą flagę.
W przeddzień wydarzenia, przewodniczący Rady Najwyższej BSRR Nikołaj Dementiew zrezygnował, a pierwszym przywódcą niepodległej Białorusi został Stanisława Szuszkiewicz, który wcześniej pełnił funkcję wiceprzewodniczącego.
Miesiąc później, 19 września 1991 roku zmieniono nazwę państwa z Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej na Republikę Białoruś. Wprowadzono nowe państwowe godło – Pogoń – i nową flagę biało-czerwono-białą, konsekwentnie zwalczaną przez panujący obecnie na Białorusi reżim Łukaszenki.
Nie długo cieszyli się Białorusini ze swojej niepodległości….
Kresy24.pl/AB
