Saakaszwili na twitterze napisał: “I love Odessa”. Od dziś będzie tam gubernatorem

Plotki o nominacji Saakaszwilego krążyły już od jakiegoś czasu, ale pomysł wydawał mi się tak niedorzeczny, żeby nie rzec głupi i samobójczy, że nie brałem tych wszystkich pogłosek na serio. Pomijając już sam fakt, że Saakaszwilii jest politykiem nieudolnym, prezydentem, który ściągnął na swój kraj wojnę (dając się sprowokować) i tą wojnę przegrał, to jego nominacja to doskonały punkt łączenia się rozbieżnych interesów ukraińskich oligarchów i środowisk nacjonalistycznych. Nominacja to rozjuszy nie tylko zawiedzionych oligarchów, ale jest to afront wymierzony przede wszystkim w rosyjską mniejszość obwodu odeskiego. Odessa, podobnie jak Charków potrzebuje spokoju i stabilizacji, w przeciwnym razie za kilka miesięcy będziemy tam mieli rozpalony kolejny konflikt i to na o wiele poważniejszą skalę niż ten toczący się w Donbasie. Po tej nominacji odnoszę wrażenie, że prezydent Poroszenko nie chce działać na rzecz powstrzymania rozpadu państwa, którym rządzi, ale dąży do eskalacji konfliktu. Jeśli środowiska nacjonalistyczne mówią o trzecim Majdanie (ponoć zwołanym na jutro) to nominując Saakaszwilego, Poroszenko dał im mocny argument przeciw swojej osobie. Wyobraźcie sobie np., że na Śląsku mają miejsce jakieś niepokoje, a na wojewodę dolnośląskiego władze polskie powołują kanclerza Schroedera. Swoją drogą (w ramach drobnej złośliwości) szkoda, że prezydent Poroszenko nie nominował na to stanowisko osob pokroju Pawła Kowala, czy Michała Kamińskiego – od razu polska polityka wschodnia uległaby znormalizowaniu.