Rodzina Bolesława Łojko z Naliboków

Relacja Mariusza Łojko:

„Mój ojciec Bolesław urodził się w Nalibokach w 1908 r. Mówiono, że jest „podwójnie Łojko”, ponieważ jego matka Urszula z domu Łojko wyszła za mąż za Franciszka Łojko.

Po ukończeniu szkoły powszechnej, ojciec uczył się z kolegą Kazimierzem Łukaszewiczem z Naliboków w gimnazjum w Stołpcach.

Dziadkowie Urszula i Franciszek mieszkali przy ul. Nowogródzkiej – mieli czterech synów: Michała, Wacława, Józefa, Bolesława i córkę Józefę. Józefa wyszła za mąż za Wilhelma Klimowicza.

Inni Łojkowie mieszkali „na Kamionce” i „pod Kromań” w kierunku Nowogródka.

Mieczysław Klimowicz, autor anglojęzycznej książki pt. „The Last Day of Naliboki” ( “Ostatni dzień Nalibok”), jest synem Józefy i Wilhelma. W książce na stronie 21 jest błąd. Pomyłkowo jestem ujęty jako Marian.

Brat ojca Michał Łojko ( 1892 – 1942) ożenił się z Urszulą Korżenko (1898 – 1976) i posiadał gospodarstwo za cmentarzem i plebanią. Podczas I wojny światowej był w armii rosyjskiej, a w 1920 r., w Wojsku Polskim gen. Lucjana Żeligowskiego. Chorował i zmarł jeszcze przed wybuchem II wojny światowej. W latach 1943 – 45, Urszula z dziećmi była na przymusowych robotach w Niemczech.

Drugi brat ojca Wacław (1893) ożenił się z Marią Arciszewską i był gajowym. „Za pierwszego sowieta” w 1940 r., został wywieziony z żoną i synami na Syberię. Jego nazwisko znajduje się w spisie gajowych i leśniczych aresztowanych i wywiezionych na Syberię.

W dniu 3 maja 1941 r., zmarł na Syberii jego najmłodszy syn Henryk. Wacław z żoną i drugim synem Czesławem w dniu 31 sierpnia 1941 r., zostali zwolnieni z zesłania i dołączyli do Armii gen. Andersa. Po wojnie mieszkali w USA.

Ich córka Janina wyszła za mąż za Eugeniusza Klimowicza (Żenię) dowódcę samoobrony w Nalibokach. Okres okupacji sowieckiej i niemieckiej spędziła w Nalibokach. Zmarła w 2005 r., w Koszalinie.

Widziałem się z nią kilka miesięcy przed śmiercią. Podarowała mi pracę magisterską “Eugeniusz Klimowicz – Życiorys Żołnierza” napisaną w 1993 roku pod kierunkiem doc. dr. Tadeusza Gasztolda przez studenta Instytutu Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku Marcina Nawrockiego.

Trzeci brat ojca Józef uciekł z domu i w wieku 17 lat zaciągnął się do Legionów Piłsudskiego. Po II wojnie światowej osiedlił się na Śląsku, gdzie w latach siedemdziesiątych zmarł.

Ja urodziłem się w Szczecinie w 1962 roku. Będąc w Nalibokach poznałem księdza Szerszenia i Leonardę Juncewicz. W Polsce poznałem Henryka i Bronisławę Miszuków ze Szczecina i Naliboczan z Brzeska Szczecińskiego – Bogusławę Miszuk z domu Stasiukiewicz, Jadwigę Ogiejko z domu Baszuro, Genowefę Szarżanowicz z domu Farbotko. Wszystkie panie urodzone w latach 1929/1930 roku, chodziły do jednej klasy Szkoły Powszechnej w Nalibokach. Spotkałem się z nimi i odbyłem rozmowy”.

We wrześniu – październiku 2012 r., w czasopiśmie „Na poważnie” ukazał się artykuł Joanny Puchalskiej i Mariusza Łojko pt. „W niebie było słychać”.

Zredagował: Stanisław Karlik

Nie przegap w tym temacie:

Dorastanie pod dwiema okupacjami w Nalibokach Bracia Rymaszewscy z Pierszai Naliboczanie – praca przymusowa w III Rzeszy (1943-45)