Groby polskich żołnierzy, rozsiane na zachodniej Białorusi były dzisiaj odwiedzane przez liczną delegację działaczy Związku Polaków na Białorusi na czele z prezes Andżeliką Borys, a także przez uczniów działającej przy ZPB Polskiej Szkoły Społecznej im. Króla Stefana Batorego. W objeździe żołnierskich grobów wspólnie z działaczami ZPB udział wzięła także delegacja Konsulatu Generalnego RP w Grodnie na czele z szefem placówki Jarosławem Książkiem.
Wyprawa po miejscach pamięci o polskich żołnierzach, poległych w obronie Ojczyzny, odbyła się z okazji obchodzonego dzisiaj Święta Wojska Polskiego i 99. rocznicy Cudu nad Wisłą, jak nazywana jest przełomowa bitwa wojny polsko-bolszewickiej, decydująca o zwycięstwie w tej wojnie świeżo odrodzonego Państwa Polskiego.
Odwiedzanie miejsc pamięci w dniu Święta Wojska Polskiego jest wieloletnią tradycją w Związku Polaków na Białorusi. Groby polskich żołnierzy rozsiane są po całej Białorusi. Są to pojedyncze groby, mniejsze i większe kwatery, a także duże cmentarze wojenne, na których spoczywają żołnierze polegli w wojnie polsko-bolszewickiej. Są to także groby i nekropolie ze szczątkami żołnierzy września 1939 roku, którzy na terenie współczesnej Białorusi polegli najczęściej w walkach z bolszewikami. A także groby żołnierzy Armii Krajowej, którzy walczyli z dwoma agresorami – Niemcami i ZSRR o odrodzenie się wolnej Polski po II wojnie światowej.
Warto zaznaczyć, że w czasach radzieckich starano się wymazać z ludzkiej świadomości pamięć o polskich mogiłach na terenie ZSRR, w tym – Białorusi. – Przez dziesięciolecia pamięć o tych wydarzeniach, pamięć o tych żołnierzach była czymś zakazanym, czymś, co było przez władze tępione. Dlatego dzisiaj tak ważne jest dla nas organizowanie takiego wydarzenia, jakim jest objazd po żołnierskich grobach – mówił dziennikarzom podczas dzisiejszej wyprawy członek Zarządu Głównego ZPB Andrzej Poczobut.
Podczas objazdu jego uczestnicy zapalili znicze i złożyli kwiaty na grobach polskich żołnierzy w Grodnie, Łunnie, Rosi, Wołkowysku, Małej i Wielkiej Brzostowicach, Makarowcach oraz w Indurze.
Zakończyły się zorganizowane przez ZPB obchody Święta Wojska Polskiego wspólną modlitwą, złożeniem wieńców i zapaleniem zniczy przy Krzyżu Katyńskim na Cmentarzu Garnizonowym w Grodnie oraz na znajdujących się tutaj pochówkach polskich żołnierzy.
Wieczorem zaś uczestnicy obchodów wspólnie z wiernymi Kościoła Katolickiego, mieszkającymi w grodzie nad Niemnem, modlili się za dusze obrońców wolnej Polski i sprawców Cudu nad Wisłą podczas zamówionej przez ZPB Mszy św. w Kościele Znalezienia Krzyża Świętego (Pobernardyńskim) w Grodnie.
Zapraszamy Państwa do obejrzenia fotorelacji z dzisiejszych obchodów, którą przygotowaliśmy na podstawie zdjęć, opublikowanych na profilu facebookowym Andrzeja Poczobuta
Grodno. Znicze zaplonęły na mogiłach obrońców Grodna, tych z 1920 i z września 1939. Uczcilismy też gen. Adama Mokrzeckiego, który spoczywa na Cmentarzu Pobernardyńskim.
Łunna. Na mogile powstanca styczniowego Jana Kamińskiego, mogile Klemensa Strzałkowskiego, właściciela majątku Miniewicze zabitego przez KPZB we wrześniu 1939 I na mogile Nieznanego Żołnierza Wojska Polskiego.
Roś. Przy grobie trzech nieznanych żołnierzy Litewsko-Białoruskiej Dywizji Wojska Polskiego poległych w lipcu 1920 roku w trakcie przebijania się z okrążenia. Konsul Generalny RP w Grodnie Jarosław Książek złożył tak że wieniec na grobie ś.p. Antoniego Chomczukowa, wieloletniego prezesa ZPB w Rosi.
Wołkowysk. Na cmentarzu wojennym 1920 roku
Wielka Brzostowica. W tej mogile spoczywają szczątki żołnierzy poległych w Bitwie pod Wielką Brzostowicą. W latach międzywojennych cmentarz znajdował się przy kościele ale za Sowietów został zdewastowany. Teraz przebiega tam droga.
Mała Brzostowica. Grób Nieznanego Żołnierza. Spoczywa tu kilku żołnierzy poległych w Bitwie Niemeńskiej
Makarowce. Znicze na mogile kaprala Albina Czeczota z Samoobrony Ziemi Grodzieńskiej a później Pułku Strzelców Kowieńskich poległego w 1919 roku i na mogile Nieznanego Żołnierza Wojska Polskiego.
Indura. Znicze zapłonęły na grobie żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku oraz na mogile ppor. Władysława Kowalskiego z 28 Pułku Strzelców Kaniowskich i jego 7 żołnierzy poległych 23 lipca 1920 roku.
